5 redenen om een burnout te krijgen

Een burnout krijgen is niet leuk en moet je vooral voorkomen. Mocht je er toch tegenaan lopen, dan zijn dit 5 dingen die je van je burn-out kunt leren.

Juist jongeren, en dus ook jonge ouders krijgen tegenwoordig sneller een burnout. En ze maken zich ook meer zorgen dat ze er een krijgen. Ook ik heb ervaring met een burnout en depressie: ik had een rotzwangerschap gehad, een kleine baby thuis, als kostwinnaar verloor ik mijn baan en mijn oma werd ziek. Hét recept voor burnout.

Heb jij je wel eens een periode heel slecht gevoeld? En ben je daar weer uitgekomen? Was je daar achteraf blij mee? Ik ben om 5 redenen blij dat ik die burnout gehad heb.

Reden 1: Je leert je echte vrienden kennen

Weet jij al wie je echte vrienden zijn? Heb je dat al eens moeten beproeven?

Als je midden in een burnout zit, dan ben je geen prettig mens. Je echte vrienden blijven bij je, blijven je steunen en komen steeds weer langs, zelfs als je de vorige keer onaangenaam was. (Bij deze aan al mijn vrienden: bedankt, het was niet makkelijk voor jullie!)

Reden 2: Je leert jezelf (nog) beter kennen

Hoe goed ken jij jezelf? Ik dacht dat ik mezelf vrij goed kende, maar met het online coachingstraject voor burnout en depressie (van Interapy, erg aan te raden) leerde ik nog veel beter om mijn emoties te herkennen én er wat aan te doen. (Als je het leest, bedankt Helle!)

Zo weet ik nu van mezelf dat sterke emoties voelen niet slecht is voor mij, zoals het dat wel is voor andere mensen. Juist als ik voel dat mijn emoties beginnen af te vlakken, en ik het idee heb dat ik elke dag hetzelfde humeur heb, dan moet ik oppassen.

Reden 3: Je leert ‘nee’ te zeggen

Midden in een burnout kun je niets. Dus moet je overal ‘nee’ tegen zeggen, en je moet jezelf laten helpen. Twee heel leerzame dingen! Nu moet ik alleen nog weer leren om ook ‘ja’ te zeggen tegen sommige dingen.

Hoe vaak zeg jij nog ‘ja’ tegen dingen waar je eigenlijk ‘nee’ op wil zeggen?

Reden 4: Je hebt iets om met anderen over te praten

Er zijn heel veel mensen die een burnout hebben gehad. Daar hoef je je echt niet voor te schamen. Het mooiste is dat, als je er zelf heel open over bent, andere mensen ook met hun verhaal komen. En juist zo leer je anderen heel goed kennen: waarom kregen zij een burnout? Wat valt hen zwaar in het leven? Hoe kwamen zij er weer uit? Waar halen ze hun veerkracht vandaan? Welke overeenkomsten heeft dat met je eigen leven?

Reden 5: Je leert wat je leuk vindt

De dingen waar je in een burnout nog wel energie voor kunt en wilt opbrengen zijn de dingen die je leuk vindt en de dingen die je heel belangrijk vindt. Dat kan heel bepalend zijn voor hoe je je leven na je burnout inricht. Zo maak ik bewust meer tijd om leuke dingen te doen naast mijn drukke baan en promotie: spelen met onze mini, schrijven voor mijn blog en schoonmaken. (Echt, van dweilen en poetsen word ik erg zen.)

Wat vind jij het leukste om te doen?

Een kans

Al tijdens mijn burnout voelde het als een kans om aan mezelf te werken en meer over mezelf te leren. (Een vergoede therapie erbij maakte het een stuk makkelijker, dat wel.) Ook voor onze mini ben ik blij dat mijn ‘toolkit’ voor emotieregulatie een stukje uitgebreid is.

Heb jij ook een burnout gehad? Ben je daar achteraf blij mee? Laat het weten in de comments!

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

2 gedachten over “5 redenen om een burnout te krijgen”

  1. Of ik een echte burn-out heb weet ik niet, het is nooit zo benoemd, en vroeger heette het overspannen zijn. Zo voel ik me: ik reageer overspannen met mijn emoties, ik word onverwacht boos of verdrietig op situaties of op de ander, oftewel niet emotioneel stabiel en slechte focus op het ware probleem, in plaats daarvan leg ik de focus op irrelevante zaken. Of ga moeilijke zaken uit de weg. Het herstelproces begint met aardig zijn voor jezelf is me geleerd, maar hoe doe je dat? Niet van de ene op de andere dag in ieder geval. Neen zeggen is het moeilijkste dat er is, als ik nu uitleg dat ik neen moet zeggen, omdat ik het anders niet red, krijg ik nu ook al te horen dat ik niet altijd nee moet zeggen. Het is verwarrend en lastig. Altijd ja zeggen is ook onaardig, dat is zeker: want als je ja zegt, hangt daar een belofte aan en wanneer je die niet na kunt komen is dat heel teleurstellend voor de ander en voor mij. Mijn voorstel is dat mensen mij de komende tijd een negatieve vraag stellen: dan zeg ik altijd vrolijk JA, en hoef het niet perse te doen, maar zou het wel kunnen doen. Teleurstelling alom vermeden. En enorme verassing als ik het wel doe voor de ander en voor mijzelf.
    Wat ik nu erg moeilijk vind, is dat de mensen om me heen zo lief zijn, zonder daar iets voor terug te verwachten. Het is overweldigend bij tijd en wijle. Daar moet ik ook mee leren omgaan.
    Waar ik erg tevreden over ben is dat ik hulp heb gezocht, dat die hulp adequate is en dat ik niet, zoals vroeger de remedie tegen overspannenheid was, dan maar een aantal weken tot rust moest komen en er dan weer vol tegenaan moet met grote kans op terugval. Die tijden zijn veranderd, ik doe wat ik kan en leer daar duidelijk over te zijn op een aardige manier voor mezelf en voor de ander.

    1. Het gaat ook niet snel, het is een proces. En zeker als je niet helemaal jezelf bent, kun je het ook niet alleen. Of snel. Maar uiteindelijk krijg je er wel iets voor terug. Je leert jezelf kennen, je leert nee te zeggen, je leert wie je vrienden zijn.

      Ik wens je veel sterkte en hoop dat je je, op de lange duur, jezelf voelt en je fijn voelt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *