Aanschuifbedje 2.0

Als je een ouder hoort vertellen over zijn kind, dat zo heerlijk slaapt elke nacht: die liegt.

Ze zijn er vast, hoor, slapers. (Die van jou slaapt natuurlijk de hele nacht. In zijn eigen bed.) Ik ben er alleen nog geen één tegengekomen.

Elke nacht eruit?

Onze miniman loopt elke nacht wel een keer zijn bedje uit naar het onze. Maar hij wordt te groot voor ‘erbij’. En zo sliep wekenlang niemand in zijn eigen bed: mini bij ons, mama bij mini, papa alleen… Heel gezellig allemaal, maar toch niet ideaal. Al is het alleen al omdat mijn wake-up lamp dan nooit op de goede plek staat. (En gebruikt worden zal hij; hij is te duur als gewone lamp.)

De eerste 2 jaar

Met weemoed dacht ik terug aan de eerste twee jaar: iedereen bij ons op de kamer, maar wel in zijn eigen bed. Voor de mini hadden we een aanschuifbedje, want dat is handig met ’s nachts borstvoeden. Maar hoe ruim je zo’n bedje ook laat timmeren, een peuter past er niet meer in.

Vandaar de introductie van aanschuifbedje 2.0. Deze versie is niets anders dan het ledikantje van mini naast ons bed. Extra matrasje erin om op de goede hoogte te komen, extra deken tegen de kou. Overdag slaapt hij in een gewoon groot bed. Op zijn eigen kamer. Met als bijkomend voordeel dat hij meer plek heeft om te spelen.

OK, we komen iets moeilijker onze slaapkamer in. Maar we kunnen wel weer opscheppen dat mini hele nachten slaapt in zijn eigen bed. Zolang niemand vraagt waar hij slaapt…

Ben jij een ouder van een uitzondering? Heb jij een doorslaper? Of juist niet? 

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

2 gedachten over “Aanschuifbedje 2.0”

  1. Die van ons sliep met 6 maanden van zeg maar 8 tot 7. En sindsdien ook op haar eigen kamer. Sindsdien (ze is nu 1,5 jaar oud) horen we 20 van de 30 nachten per maand helemaal niks tussen 8 en 7. 9 van de 30 nachten per maand zijn er af en toe night terrors, waarin ze kort wakker wordt met een gil of kreet en vervolgens weer vanzelf in slaap valt. Op die momenten worden wij er wel wakker van, maar hoeven we er niet uit en vallen we zelf ook snel weer in slaap. Gemiddeld 1 nacht per maand zijn er kleine of grote rampen, zoals overgeven, koorts, verloren spenen of andere paniek. Tot nu toe behoor ik dan toch echt tot de ouders met een doorslaper denk ik zo? (nice to meet you) Ik ben wel erg benieuwd hoe het gaat gaan als ze over een tijdje een bed krijgt zonder spijlen. Het is nogal een klimgeit met een fascinatie voor de inhoud van kasten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *