Afspraken met gastouder, kinderdagverblijf of grootouders

Op het moment dat je niet voor je eigen kind kunt zorgen, bijvoorbeeld omdat je naar je werk gaat, moet je de zorg voor je kind uit handen geven. Maar het blijft wel jouw kind. Welke afspraken kun je maken met het kinderdagverblijf? En hoe doe je dat met grootouders? Kun je daar wel afspraken mee maken? Dit is onze oplossing.

Achterlaten

Er is bijna geen ouder meer die zonder kinderdagverblijf of andere vorm van opvang voor de kinderen kan. In de tijd dat we kinderen krijgen is het leven over het algemeen simpelweg te duur om maar 1 ouder te laten werken en de ander thuis te laten. Het kán, maar dan nog is het de vraag of je het wil. Volgens mij is de beste ouder een ouder die gelukkig is.

En dus laten we onze kinderen veilig achter in de handen van mensen die er ofwel hun geld mee verdienen om voor andere kinderen te zorgen, of we vragen of opa en oma willen oppassen. Of misschien nog wel iemand anders.

Met wie maak je de afspraken?

Gastouders

Met gastouders is afspraken maken supersimpel. Al bij de kennismakingsgesprekken kijk je of de manier van opvoeden van de gastouder past bij de stijl die jij voor jouw kindje in gedachten hebt. Daarom hoef je niet heel veel afspraken te maken, over het algemeen.

Heel handig is dat het gastouderbureau je helpt om alvast voordat je problemen hebt, afspraken te maken met de gastouders. Een beetje netjes gastouderbureau heeft hier een standaardlijstje voor.

Kinderdagverblijf

Ook een kinderdagverblijf kies je helemaal zelf. Een groot deel van de regels zal hierdoor al aansluiten op wat je zelf graag zou willen met je kind. Daarom zou ik ook altijd het pedagogisch plan lezen.

Natuurlijk komt het pedagogisch plan in de praktijk nooit helemaal tot uiting. Maar dat is eigenlijk helemaal geen probleem. De insteek waarmee de leidsters de kinderen benaderen komt wel meestal overeen met het pedagogisch plan. Dat is het brein achter het hart van de leidsters.

Veel van de afspraken die je verder zou willen maken, liggen al vast.

Grootouders

Wat mij betreft zou dit de moeilijkste partij zijn om afspraken mee te maken over de opvang van mijn mini. Het is niet dat ik ze niet vertrouw, maar als de opvang structureel is, wil ik graag dat mijn manier van opvoeden wordt ondersteund, dat mijn kind gezond eet en dat er niet te veel verwend wordt.

Dat gaat recht tegen mijn geloof in dat je grootouders vooral grootouder moet laten zijn en dan niet al te streng met je regels om moet gaan. Eén of twee basisregels kunnen nog wel, maar verder moet je het gewoon een beetje zijn gang laten gaan. Een opa moet kunnen verwennen, een oma mag de regels een beetje buigen.

Omdat dit in mijn hoofd niet past bij structurele opvang, en mijn regels aanhouden, hebben wij er bewust voor gekozen om opa en oma niet elke week te laten opvangen. Is mijn mini een keer erg ziek en is er niemand van ons thuis? Ja, dan zijn ze de eerste die we bellen. Maar structureel? Nee; ik zou binnen twee weken ruzie met ze hebben, denk ik.

Waarover gaan de afspraken?

Eten

Ik zou in ieder geval regels over eten afspreken. Eet jij in je huis biologisch? Dan zou ik dat voor mijn kindje ook willen. Eet jij vegetarisch, of zelfs veganistisch? Dan moet de opvang daar niet tegenin gaan.

Met de gastouder bespreek je dit in het kennismakingsgesprek. Is het bijvoorbeeld een probleem als andere kinderen wél vlees en niet biologisch eten? Vind je geen gastouder die hierbij kan aansluiten, wil je dan concessies doen in de tijd dat je kindje niet bij jou is? Bijvoorbeeld wél biologisch, maar niet veganistisch? Wil je hier eventueel meer voor betalen? (Want de vergoeding voor gastouders is gebaseerd op niet-biologisch, meest goedkope eten.) Snoepen is over het algemeen geen issue bij gastouders.

Een kinderdagverblijf is meestal erg open over het eetbeleid. Veel van de nieuwe of vernieuwde kinderdagverblijven hebben zelfs op de buitenkant staan dat ze alleen biologische voeding geven. (Overigens geldt dit alleen voor echt eten; het melkpoeder is heel vaak alsnog van Nutrilon en Friso.) Wil je iets anders? Dan is het bij elk kinderdagverblijf mogelijk om zelf eten en drinken voor je kind mee te geven. Dat wil overigens niet zeggen dat je minder gaat betalen: dat kun je vergeten. Veel kinderdagverblijven willen wel rekening houden met een dieet, maar met veel kinderen onder je hoede kan het best misgaan als het niet levensbedreigend is. (Er is geen leidster die je kind pindakaas zal geven, als het kind allergisch is, maar het komt best voor dat een vegetarisch kind een boterham met ham krijgt.)

Met grootouders zou ik hier de meeste moeite mee hebben. Natuurlijk willen de grootouders ook dat je kindje gezond eet. Maar wat gezien wordt als gezond is nu heel anders dan 30 jaar geleden. Praat hier met je ouders over voordat je je kind zonder meer elke week aan hun zorgen toevertrouwt. Ze hebben jou ook grootgebracht, dus het zal wel loslopen, maar bedenk zelf of je het ook wel echt los kunt laten.

Luiers enzo

Het lijkt heel triviaal, maar voor sommige ouders is het belangrijk dat er een bepaald soort luier gebruikt wordt. Wil je misschien zo min mogelijk luiers, omdat je ze zelf moet betalen? Of wil je juist dat je kind vaak verschoond wordt? Of moet er speciale zalf op de billetjes? Mag je kind met alle doekjes schoongemaakt worden? Mag je peuter zelf al zijn billen vegen? Wil je, om wat voor reden dan ook, geen wegwerp luiers gebruiken? Of duurzamere luiers?

Met een gastouder bespreek je dit zonder meer. Je neemt normaal gesproken zelf luiers mee. Bespreek hoe vaak je nieuwe luiers meeneemt, zodat de gastouder niet met een garage vol luiers zit. Wasbare luiers kunnen meestal ook prima, zolang je ze maar zelf wast.

Op het kinderdagverblijf ligt dat een beetje anders. Hier mogen meestal geen wasbare luiers gebruikt worden, omdat incontinentiemateriaal (ja, daar vallen luiers dus onder) volgens de HACCP-norm (voor voedselveiligheid en overige hygiëne) direct van de groep verwijderd moet worden. In een plastic tasje in een mandje is dus niet voldoende. Heeft het kinderdagverblijf hier iets voor geregeld? (Bijvoorbeeld eigen luiers, die ze zelf in een goed afgesloten bak bewaren en direct wassen.) Dan kan het wel.

Met je eigen ouders, of met je schoonouders, of cadeau-ouders, is het belangrijk dit van tevoren te bespreken. Het was, toen ik klein was, niet ongewoon om een hele dag in een luier rond te lopen. Of kinderen wat langer in een vieze luier te laten lopen, zodat ze eerder zindelijk zouden zijn. (Dit is niet correct, overigens.) Bedenk wat je wilt en ga de dialoog aan met je ouders. Het kan best dat je er niet eens over had nagedacht, maar dat jullie hier heel erg van mening verschillen.

Regels en straf

De regels die je met elkaar afspreekt hoeven niet hetzelfde te zijn. Het is OK als regels her en der een beetje verschillen. Iedereen heeft zijn eigen grenzen. Kinderen pikken dat vaak snel op. Maar de basis moet toch wel hetzelfde zijn. Hoe ‘straf’ jij je kinderen? Hoe moet je kind zich aan tafel gedragen? Welk gedrag vind je nog wel acceptabel en wat niet meer? Hoe ga je om met frustratie van een kind? Mag je kind alleen huilen? (Nee, kinderen, en zeker baby’s, horen niet te huilen.)

In het gesprek met je gastouder maak je kennis met hem of haar. Meestal komen de grenzen en straffen of juist aanmoedigingen wel aan bod in het kennismakingsgesprek. Vraag vooral hoe ze met haar eigen kinderen om gaat, want dat is wat er in de praktijk gaat gebeuren. (Als emoties oplopen, val je terug op gedrag dat je kent.)

Voor een kinderdagverblijf kijk je hier naar het pedagogisch plan. Je vraagt aan de leidsters (het kán een man zijn, maar dat gebeurt zo zelden…) hoe ze dit vertalen naar situaties op de groep. Meestal kom je er zo achter wat de regels zijn. Lukt dat niet, vraag er dan naar. De basisregel is meestal: je doet geen anderen pijn, binnen gebruik je je binnenstem, huilen mag tot een kwartier, en je luistert naar de juf.

Van je eigen ouders weet je meestal wel welke regels er zijn. Maar zijn dat dezelfde als die jij voor jouw kind wil? Het kan best pijnlijk zijn voor je ouders om te horen dat jij je kind anders gaat opvoeden dan dat zij dat ooit hebben gedaan. (Hoewel het fijn kan zijn om over de opvoeding te praten met je ouders.) En wellicht zéggen ze wel dat ze zich aan jouw regels houden, maar doen ze dat ook echt consequent? Of vind je het niet erg dat zij jouw kindje opvoeden zoals jij bent opgevoed?

Veiligheid

Veiligheid kan nogal breed zijn. Dat kan gaan over wat een kind thuis of buiten wel en niet zelf mag doen. Maar het kan ook gaan over het vervoeren van een kind. Mag je oppas met je kind naar buiten? In een auto? Op een fiets? Mag je kind mee naar het speeltuintje in het park? En mag ze dan klimmen? Of mag hij zelf de eendjes voeren?

Voor kinderdagverblijven zijn de regels erg strak; je kind hoort binnen het kinderdagverblijf te blijven en die ruimte hoort zeer veilig te zijn. Maakt het kinderdagverblijf (regelmatig) uitzonderingen? Dan krijg je een vrijwaring om te tekenen. Die hoef je natuurlijk niet te tekenen, als je je daar niet prettig bij voelt! Van mij mag mijn kind mee naar de winkel om een keer brood te halen. Of naar het bos, om buiten te spelen. Maar voel je je daar niet fijn bij? Dan hoeft het niet! Er blijven altijd leidsters op het kinderdagverblijf, waar je kindje gewoon kan blijven spelen.

Met gastouders is het al een beetje anders. Gastouders wonen in een gewoon huis. Als ik in mijn eigen huis rondkijk, is het gewoonweg gevaarlijk (vergeleken met een kinderdagverblijf dan). Maar ik heb ook niet de zorg over 14 kinderen, maar over 1. Een gastouder mag tot 6 kinderen opvangen en moet daarom zorgen dat het huis behoorlijk veilig is. Maar het blijft onveiliger dan een kinderdagverblijf. Een gastouder mag je kind vanaf 3 jaar ook in een autoriem op de achterbank vervoeren, als dit incidenteel is. Maar is dat wat jij wil? Ik zou me daar niet prettig bij voelen. Durf jij het aan om je gastouder met je kind te laten fietsen? Mag je kind dan op zijn eigen fiets? Of alleen achterop?

Als je veiligheid bespreekt met grootouders, kunnen ze het ook flink oneens zijn met jou. Zo ben ik nogal van de autostoeltjes. Het kan best zijn dat je eigen ouders hun kinderen nog los op de achterbank vervoerden. Er waren toen nog niet altijd riemen op de achterbank. Dat ging toch ook altijd goed? (Ehm… nee, dat ging niet altijd goed en er zijn wel even heel wat meer auto’s op de weg dan 30 jaar geleden. En ze rijden ook niet altijd meer even goed als 30 jaar geleden; hoe ouder je wordt, hoe langzamer je gaat reageren. Ook in het verkeer.) Verder zijn de meeste grootouders super met de veiligheid van je kind; tot op het overbeschermende af. Maar is dat iets wat je je mini aan wilt doen? Ze moeten ook zelf om leren gaan met risico’s en fouten maken. Ze mogen best een tand door de lip vallen, of een gat in de knie.

Dus…

En dus moet je, hoe dan ook, van tevoren bedenken wat je nu eigenlijk wil. Soms kun je niet anders dan kiezen voor een bepaalde oplossing, maar je hebt nog best veel mogelijkheid om bij te sturen.

De afspraken die ik hier noem zijn voor mij de belangrijkste, maar het kan best dat jij heel andere prioriteiten hebt.

Wat zijn voor jou de meest belangrijke regels? Wat wil je precies voor je kind? Waar kun je nog wel overheen stappen?

PS. Bij gebrek aan een goede foto van afspraken, heb ik een foto toegevoegd van onze Pixel, die zich duidelijk niets aantrekt van de regels.

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *