Attachment parenting- wat is dat nou eigenlijk?

De term heb je vast al gehoord: attachment parenting. Maar wat is dat nou? Is attachment parenting beter dan andere opvoedstijlen? Kun je het wel combineren met werken?

Wat is attachment?

Attachment is het Engelse woord voor hechting. Hier is al heel veel over geschreven vanuit de pedagogiek en de kinderpsychologie. De meest geaccepteerde mening over hechting, is dat een goede hechting tussen ouder en kind belangrijk is voor je geestelijke gezondheid. Dat wordt ook wel ‘veilige’ hechting genoemd en betekent zoveel als dat een kind vertrouwen heeft in de liefde van zijn ouder(s).

Wat is attachment parenting?

Attachment parenting, bedacht door Martha en William Sears , is een opvoedstijl die probeert om de veilige hechting zoveel mogelijk te stimuleren. De simpelste manier om dat voor hen te doen, is er altijd zijn voor je kind. Dat wil zeggen: 24 uur fysiek aanwezig, zeker de eerste twee jaar. Gelukkig mag je dat wel met beide ouders tegelijk doen.

Altijd bij je mini in de buurt?

Ja, altijd je mini in de buurt: borstvoeden, samen slapen, je kind dragen. Heb je dan geen me-time nodig? Nou ja, dat is maar hoe je het bekijkt. Wat mij betreft is lezen naast een slapende mini ook me-time. Of spelen…

Maar Attachment Parenting is ook: liefdevol behandelen, huilen serieus nemen (later: actief luisteren) en opletten voor slecht advies. (Of in het Engels: bonding, breastfeeding, babywearing, bedding near baby, belief in the cries of baby, beware of baby trainers).

Borstvoeden

Ik ben voor borstvoeden, omdat het makkelijk en goedkoop is. Soms moet je even doorzetten voordat het lukt, maar er zijn genoeg voordelen om er een beetje moeite voor te doen. (Kijk op de site hoe je borstvoeden makkelijk maakt en wat je kunt doen als het niet lukt.)

Ik denk alleen dat Attachment Parenting wel iets vriendelijker kan zijn tegen ouders die voor de fles kiezen, om wat voor reden dan ook. Ik kan me niet voorstellen dat gezellig de fles geven niet net zo goed voor hechting kan zorgen als borstvoeden. Dat oordelen over fles of borst moet eens ophouden.

Samen slapen

Ik ben ook fan van samen slapen. Het is niet voor niets dat we dan ook lang een aanschuifbedje (ahem, nog steeds) hebben. Maar naast elkaar slapen is meer dan prima en veel veiliger dan het soms aangeraden in-één-bed slapen van Attachment Parenting, hoewel dit per boek verschilt.

Dragen

Ik hou van dragen en medebloggers ook (zie de review van de Manduca). Ik denk dat veel mini’s ook graag gedragen worden. Begin je later dan een paar weken na de geboorte met dragen, dan moeten de mini’s wel wennen aan die nieuwe sensatie.

Het dragen is vooral een praktische oplossing voor het probleem: altijd in de buurt van je baby zijn. Met een drager heeft je baby veel fysiek contact, zonder dat je er iets voor hoeft te laten. Er zijn zelfs mama’s die het lukt om in de doek te borstvoeden. (Mij nog nooit gelukt.)

Liefdevol behandelen en huilen serieus nemen

Erg aansprekend vind ik dat Attachment Parenting vraagt om liefdevolle behandeling van je baby. Ze gaan er net als ik vanuit dat baby’s niet horen te huilen. Doen ze dat toch, dan is er iets en moet de ouder op zoek naar wat er dan is.

Deden wij dat allemaal?

Nee. Wij deden dat niet de hele tijd allemaal. Borstvoeden wel, maar vooral ook omdat het goedkoop en makkelijk is. Samen slapen ook, vooral omdat dat heel handig is als je borstvoeding geeft. Dragen ook, maar dan vooral omdat ik die wagen niet van de trap wil tillen.

Altijd bij de mini? Nee. Want wij moesten ook werken, dus gaat de mini gewoon naar de opvang, al vanaf 6 maanden.

Heb je dan niets aan Attachment Parenting?

Toch wel. Het is een handige term om uit te leggen welke stijl goed bij ons past. Ook de tips over liefdevol en respectvol behandelen passen we veel toe.

Past attachment parenting bij jou? Waarom? Of waarom niet?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *