gehoorbescherming en speentjes nodig?

Baby’s horen niet te huilen

Volg dit blog ook op Bloglovin

Huilt jouw kind wel eens? Wist je dat het consultatiebureau vindt dat een kind wel een uur per dag mag huilen? Ik vind van niet! Als een kind huilt, dan is er iets. Als je kunt, moet je daar iets aan doen. Als het niet kan, dan kun je op zijn minst dichtbij zijn en troost bieden.

Dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt, werd mij laatst op Facebook weer bevestigt. Daar kwam ik het bericht ‘Waarom Afrikaanse kinderen niet huilen’  (Engels) tegen.

Gedachtegang

In het artikel staat dat in Afrika de gedachtegang anders is dan hier. De norm in westerse landen is dat baby’s huilen, terwijl in Afrika de gedachtegang dat baby’s NIET huilen heerst. Dat zorgt ervoor dat we hier in Nederland aan het kind twijfelen als er gehuild wordt: het is een huilbaby. In Afrika zoeken ouders het direct bij zichzelf: aan welke behoefte heb ik niet voldaan? En zo denk ik daar ook over.

Ook hoe vaak en hoe veel een kind (borst)voeding nodig heeft wordt hier vaak onderschat:

  • Ja, als het warm is komt je kindje elk half uur voor een kleine voeding.
  • Nee, dat is niet raar.
  • Ja, dat is helemaal normaal.
  • Ja, ze doen het ook wel eens als het niet warm is.
  • Ja, ook midden in de winkel.
  • Nee, dat is niet chique.
  • Ja, dan loop je in het openbaar te voeden.
  • Ja, ze doen het ook wel eens elk half uur ’s nachts.
  • Ja, dat is allemaal loeizwaar om vol te houden.

Maar: ja, dat hoort bij ouder worden. En ja: daarom is samen slapen zo heerlijk, dan hoef je niet elk half uur je bed uit…

Laten huilen: OK, maar nooit alleen

Sommige dingen kun je niet oplossen door te voeden, verschonen of in slaap wiegen. Als je kindje pijn heeft bijvoorbeeld, dan kun je daar soms niets aan doen. Onze mini huilde ook wel eens, maar nooit in zijn eentje en nooit lang. Er was altijd één van ons die de mini vasthield en troostte met huidcontact zolang hij huilde. We hopen dat hij daardoor de boodschap kreeg: we kunnen je niet helpen, maar we zijn wel bij je.

Natuurlijk huilen ze wel eens

En soms, kan het gewoon niet anders dan even je kindje te laten huilen. Bijvoorbeeld als een broertje of zusje ook aandacht nodig heeft. Of als je in de auto zit en er gewoon echt even niets anders mee kan doen dan laten huilen tot je veilig thuis bent.

Maar het gaat om de gedachtegang. Dit moet de uitzondering zijn, niet de regel. Het is OK, dat je baby huilt, maar niet ‘normaal’, niet iets om te negeren.

Echte huilbaby

Ik ontken ook niet dat er echt huilbaby’s zijn. Soms is het niet te achterhalen waarom een baby nou precies huilt. Soms kom je daar na een paar jaar, of heel veel jaar alsnog achter, maar soms ook nooit. Toch denk ik niet dat dit ‘normaal’ is. Er is echt een reden dat de baby huilt: wat het ook is, hoe frustrerend het ook is dat je de reden niet kunt vinden.

Ik weet ook dat het omgaan met een baby die huilt heel moeilijk is en ik heb alle respect voor ouders die hier doorheen moeten gaan. Als het voor jezelf echt nodig is om de deur achter je huilende baby dicht te trekken: doen. Maar misschien kun je in plaats daarvan ook oppas regelen die het volhoudt om je baby toch huidcontact te geven ondanks het huilen? Of helpen gehoorbeschermers (en speentjes)?

Hoeveel huilt jouw kind? Vind jij dat normaal? Hoe lossen jullie dat op? Discussie welkom!

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

5 gedachten over “Baby’s horen niet te huilen”

  1. Helemaal mee eens. Onze dochter huilde juist heel weinig in het begin (5 tot 10 minuten per dag max) en lezen over ‘huiluurtjes’ maakte mij juist onzeker. Zou er iets mis zijn omdat ze nooit huilt? Zo zie je maar hoe scheef voorlichting kan gaan.

    Inmiddels (ze is nu 15 maanden) heeft ze steeds vaker ‘tantrums’ vanuit vermoeidheid of om ons te testen. Heel soms blijkt dan de enige oplossing om haar te laten huilen, bijvoorbeeld als ze om 9 uur ’s avonds krijsend in bed staat en er toch duidelijk echt niks aan de hand is en we al een paar keer langs zijn geweest voor troost. Het duurt nooit langer dan 10 minuten voor ze uiteindelijk toch maar gewoon gaat slapen. Hartbrekend soms, maar uiteindelijk voor haar toch het fijnst.

    1. Ja, inderdaad. Er zijn van die momenten dat ze huilen nodig hebben om onrust kwijt te raken.

      En wij vroegen ons ook wel eens af of er iets mis was met onze mini, die ook heel weinig huilde… Gelukkig niet!

      1. Ja, helemaal mijn idee. Mijn zoon heeft nou eenmaal, ja ook met zijn vier maandjes, last van krampjes. Het wordt wel minder, dus dat is erg hoopvol. Soms wil hij ook wat aandacht. Dat is juist prima, want van aandacht leren ze ontzettend veel. Ik heb mijn kleine in de draagzak en ik maak hele wandelingen met hem en ja, dan wil hij wel eens wat melk van mij drinken. Echt, je kunt ook bedekt voeden hoor. Niemand die het hoeft te zien. Ik voel mij daarom, ondanks voor sommigen, maar voor mij, dankzij mijn zesde lieve baby heel bewegingsvrij. Ik vind het namelijk gewoon gezellig met hem. Ik heb hem 9 maanden als vanzelfsprekend in mijn buik gedragen. Hij slaapt naast mij en als hij wakker wordt mag hij lekker bij mij drinken en dan vallen we vanzelf weer in slaap. Valt de melk even niet zo lekker? Geen nood, ligt hij gewoon met zijn hoofdje op mijn arm, dan blijft de melk in zijn maagje op zijn plaats.

          1. Beste Marianne,

            Dat heb ik ook moeten leren hoor en soms vind ik het nu ook nog wel eens moeilijk als ik veel tegelijk te doen heb. Dan moet ik hem wel eens laten huilen, maar ik weet wel dat er iets is en juist dat is zo frustrerend. Ik zou dan gewoon het liefst de hele dag met hem willen rondlopen, maar ja, andere plichten roepen ook. Zo is het leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *