en je kind prijzen!

Belonen is beter dan straffen – maar hoe?

Ik weet het ook heus, dat belonen beter is dan straffen. Maar toch… Het sluipt er zo snel in om maar gewoon de dingen te verbieden die je niet leuk vindt en overtredingen te bestraffen. En vervolgens zie je jezelf aan tafel zitten en je mini van tafel rukken en op de trap zetten, omdat hij een flesje met melk wil…

Drinken

Het zit zo: op het kinderdagverblijf drinkt de mini alleen maar uit een gewone beker. Het is onzin dat hij dat thuis weigert. Wij lopen overal naartoe met van die achterlijke baby-achtige flesjes te slepen. Je kan alle anderen je bijna horen veroordelen in de speeltuin. Bovendien vergeten we nogal eens een flesje (want hij is al zo groot) en dat levert dan enorm veel geluid op. Dus wij hebben als ouderpaar besloten dat het maar eens klaar moet zijn met de flesjes overdag.

Hij heeft niet besloten dat drinken uit een flesje opeens niet meer mag. Het is natuurlijk ook compleet oneerlijk om iets wat hij altijd mocht opeens, zonder uitleg te verbieden. Maar hij wordt wel echt te oud voor dat eeuwige flesje. Hij moet toch ook gewoon uit een beker leren drinken? Toch?

Op dat soort momenten twijfel ik enorm aan mezelf. Meestal. Deze keer zag ik mezelf zitten. Ik heb hem niet van tafel gerukt, niemand is boos geworden, maar twee weken later drinkt hij minimaal drie keer op een dag uit een beker. Doel bereikt!

Omdat ik het zag gebeuren, wist ik meteen dat het niet eerlijk voelde. Ik wist ook gelijk dat ik zo’n ouder gewoon niet wil zijn. Dat gebeurt natuurlijk niet altijd, en soms moeten we na flinke tijd constateren dat het niet gelukt is met het positief belonen en voeren we de zoveelste sessie op de trap in de hoop op verbetering…

Stickers

Gelukkig is onze mini nogal gevoelig voor leuke stickers. Een kleine beloning, die niet slecht is voor zijn eetgewoonten en die hem geen verkeerd gedrag bijbrengt. Elke keer als hij een beker leegdrinkt (we schenken ongeveer 100 ml tegelijk in), krijgt hij een sticker.

Omdat hij natuurlijk alles zelf wil doen, heb ik van die dikke stickers gehaald, bij de Zeeman. Die stickers krijgt hij zelf van het vel en kan hij helemaal zelf opplakken. De mini vindt het geweldig! Hij mag ze op de kalender plakken, bij vandaag. Zo houden wij gelijk overzicht over hoeveel hij dan uit een beker drinkt. En ik voel me gelijk een betere ouder.

(Voor het slapengaan krijgt hij nog wel gewoon een flesje warme melk. Want zeg nou zelf, dat is toch veel fijner in slaap vallen?)

Welke gezonde, verantwoorde beloningen hebben jullie thuis?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

3 gedachten over “Belonen is beter dan straffen – maar hoe?”

  1. Ook die van ons blijkt op het KDV toch al wel nipjes uit een beker te kunnen nemen, maar thuis: no way! Maar met 15 maanden hebben we nog wel even geduld. Grappig, je bent de zoveelste ouder die ’s avonds voor het slapen gaan nog een fles geeft. Bij ons was dat de eerste fles waar mevrouw resoluut geen behoefte meer aan had. Lippen op elkaar en boos pruttelen. Zo zie je maar weer hoe verschillende kindjes zijn (en dus onze manier van opvoeden/begeleiden zou moeten zijn).

    1. Inderdaad, zo zie je maar weer! Alle kinderen zijn echt anders. (En gelukkig maar!) En tsja, drinken uit een beker is overrated. Er zijn ook langvoedende mama’s waar het kind van een jaar of 3 nog eigenlijk niet meer dan een paar slokjes uit een beker nemen op een dag ;).

  2. Belonen is beter dan straffen: een moeilijke stelling, vind ik.
    Er zit een schijnbare dualiteit tussen belonen en straffen. Maar het één bestaan niet zonder het ander.
    De ‘norm’ verschuift ook steeds: als een beloning een paar keer gegeven wordt, wordt dat de nieuwe norm. In dit voorbeeld denk ik dat als het kind elke dag een sticker krijgt, het zich gestraft voelt wanneer het een keer geen sticker krijgt…

    Ik heb ook ouders gezien die hun kind beloonden wanneer het maar een beetje een keel opzette. Dan is het volgens mij niet zozeer een beloning, maar meer afkopen van gedrag. Ik vraag me af hoe lang dat werkt… de norm verschuift daar ook, en je hebt een steeds luxere ‘beloning’ nodig. Het gedrag zal ook niet zomaar veranderen.

    Ander verhaal: Een bevriend gezin “strafte nooit”, uit idealistische overwegingen. Als buurman zag ik het gezin heel veel: ik zag de antennes van hun kinderen steeds gevoeliger worden… Kinderen vragen van nature om bevestiging blijkt. En hoewel ze nooit gestraft werden in de klassieke zin van het woord, hadden ze maar al te goed door wanneer ouders hun gedrag afkeurden. Dat kon ze heel verdrietig maken: ze voelde zich dan wel zeker gestraft.

    Ik denk niet dat je zonder belonen (= anti straffen) én straffen (= anti belonen) kan: het is volgens mij zo natuurlijk als wat (naar het dierenrijk kijkende). Het belangrijkste is denk ik de basis omgangsvormen met anderen: de ander in zijn/haar waarde laten, redelijk blijven, etc.

    Tenslotte: negeren van een kind is mijns inziens één van de zwaardere straffen die je een kind kan geven: sociale isolatie… zie bijvoorbeeld in gevangenissen waar het als straf -voor mensen die al straf hebben- wordt gebruikt.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *