Categorieën
lichaam ouder worden ouder zijn

Babyseks – vies en eng, maar nodig

Let op: Absoluut ongeschikt om op je werk te lezen! Dit artikel gaat over het hebben van seks, en dan wel met het doel: een baby maken. En dat dat echt goor en eng is, dat vertelt niemand je van tevoren.

Sweet 16

Toen ik jonger was, een jaar of 16, begon ik een beetje interesse te krijgen in jongens. (Ja, ik was wat laat daarmee.) Nou hou ik dus niet echt van troep, ook niet ‘in bed’.

Gelukkig kom je er goed mee weg om rond die tijd alleen nog een beetje te voelen en zoenen. Hoera! Geen troep.

Volwassen

Maar ik werd ouder en volwassener. Mijn eerste langdurige relatie draaide uiteindelijk ook uit op ‘het’ doen, en dat was best gezellig. Het was minder troep dan ik vreesde, want natuurlijk deden we het veilig.

Indoctrinatie

Zowel op school, als thuis, werd mij altijd geleerd dat condooms een soort heilig beschermmiddel zijn: je raakt niet zwanger, je stopt geen rotzooi in je lijf en je voorkomt SOA’s. Super dus! Condooms zijn dan ook altijd mijn voorkeurs voorbehoedmiddel gebleven. (Voor de geïnteresseerden onder ons: er zijn heel veel mogelijkheden, die ik eerder al eens beschreef op Eigenwijs Blij.)

Een babywens

En toen kwam er dus het moment dat ik wél zwanger wil worden. Over alles had ik nagedacht (dacht ik): of we dat wel konden betalen, of we er wel ruimte voor hadden, of de tijd in ons leven klopte…

Ik had er zelfs aan gedacht dat de bevalling best zwaar en lang kon zijn en dat bevallen vies werk is. (Uiteindelijk viel mijn geboorte trouwens alles mee.)

Waar ik niet aan gedacht had: babyseks is onbeschermde seks.

Doodeng én smerig

We hadden dus inderdaad besloten dat het tijd was om te gaan proberen. De eerste paar keren kwam het er uiteindelijk niet van, want ik vond het echt te eng om zonder barrière, nou ja… je weet hoe het gaat. Dat vertelt dus niemand je!

Daarbij was het plakkerig, vies, onhandig… Brrr. Ik was blij toen ik snel zwanger was, omdat ik dat niet veel langer wilde doen. En om eerlijk te zijn: onbeschermde seks is één van de dingen die mij weerhouden van nog een mini kweken.

En jij? Vond jij het ook eng en vies? Of eigenlijk, heel natuurlijk en normaal?

Categorieën
opinie ouder zijn

NIPT-test is géén abortus

Normaal ben ik niet zo van het schrijven over actualiteiten, maar dit debat vond ik lastig om te negeren. Dus een spontane, niet-geplande bijdrage vandaag. Over het Zwartboek dat de tegenstanders van de NIPT test hebben aangeboden.

Categorieën
lichaam ouder worden spelen

Stimuleer je zintuigen – aanraken

Ik schreef al eerder over je zintuigen stimuleren: ruiken. Ik had iets moeten schrijven over kleuren in je leven, maar daar kom ik niet uit. (Wie zich voor een gastblog geroepen voelt, is van harte welkom!) Over voelen kan ik wel goed schrijven.

Huidcontact is een eerste behoefte

Voor alle mensen is huidcontact belangrijk. Bij aanraking maak je het hormoon oxytocine aan. Daar wordt je blij van en voel je je beter door. Je wilt aangeraakt worden, hoewel het kan zijn dat dat op één specifieke manier is. Sommige mensen en mini’s houden van zachte strelingen, anderen weer wat meer van stevige massage.

Heel jonge kinderen

Echte mini-mini’s worden van nature (meestal) al veel aangeraakt. Ze zijn veel ‘op handen’ en slapen vaak delen van de dag bij papa of mama, of bij iemand anders, op schoot. Dat is heerlijk en erg goed voor ze.

Er worden ook genoeg baby-massage cursussen gegeven. Meestal gaat het er met baby’s om dat ze liefdevol en zacht aangeraakt worden. De meeste kinderen genieten van alles waarbij ze aangeraakt worden.

Pratende mini’s

Zodra mini’s gaan praten wordt het interessant om ze zelf wat inspraak te geven in hoe en door wie ze aangeraakt worden. Dat helpt hen om te bepalen waar hun grenzen zijn, ze leren dat ze ‘nee’ mogen zeggen én ze leren wat ze juist wel fijn vinden.

Er zijn 3 spelletjes die ik graag met mijn mini (en andere mini’s) speel, en die ook geschikt zijn om door mini’s onderling gespeeld te worden. Voorwaarde is alleen dat de mini zijn grenzen aan kan geven. Dit kan natuurlijk ook met behulp van gebarentaal!

‘Rollen’ – een activerend aanraakspel

Mijn mini en ik ‘rollen’ graag samen. Er zijn veel plekken waar dit kan: op het kleed in de kamer, door het gras of zand als het buiten warm is, op het grote bed, op een grote mat in een speelhal of op een springkussen. Ik neem hem in mijn armen terwijl ik op mijn rug op de grond lig. Mijn ene hand is achter zijn hoofd, mijn andere ondersteunt zijn rug. En dan ga ik rollen; van links naar rechts. Meer is het niet. Ik rol mijn gewicht over mijn armen en handen heen, dus hij merkt niet meer dan lichte druk.

Nu hij groot is rollen we ook wel allebei: over elkaar heen, tegen elkaar aan… Heel veel lol hebben we allebei. Doe dit vooral niet vlak voor het naar bed gaan.

‘Weerbericht’ – een spel voor overal en altijd

Weerbericht is een spel uit het boek en de website ‘Aanraken, een levensbehoefte’. Meestal masseer ik mijn mini, maar soms doet hij het ook bij mij. Het kan met kleren aan, maar ook met kleren uit, met olie erbij, of zelfs onder de douche. Wij spelen dit vaak voor hij gaat slapen.

De ontvanger ligt op zijn buik of zit rechtop, zodat de rug goed aangeraakt kan worden. De gever van de massage vraagt welk weer het is. De ontvanger zegt bijvoorbeeld ‘regen’. Dan kan de gever met de hand druppels op de rug nadoen. Welk weer bij welke beweging hoort verzin je zelf. Begin met maar 2 soorten weer en bouw dit uit. Dit zijn onze afspraken:

  • Zon – cirkeltjes draaien
  • Wind – van boven naar onder aaien (billen meenemen!)
  • Harde wind – wat hardere ‘wind’ beweging
  • Regen – tokkelen met de vingers
  • Sneeuw – zachtjes de hele hand op de rug ‘slaan’
  • Mist – kietelig zacht van links naar rechts strijken

Ideaal dat de mini zelf kan zeggen hoe hij aangeraakt wil worden! Zelfs intensiteit is goed aan te geven (denk aan felle zon, dikke mist, miezerregen…).

Schommelen – een rustgevend spel

Als de mini het echt heel moeilijk heeft met zichzelf is schommelen hét bedspel. Als eerste ga ik in kleermakerszit op een matras zitten (hij heeft een volwassen bed, maar het kan natuurlijk ook in het grote bed). De mini komt bij mij op schoot zitten, gezicht naar me toe, zodat we kunnen knuffelen. Dan schommel ik al een beetje. Als hij redelijk rustig is, leg ik hem met zijn hoofd op zijn kussen, billen nog op schoot. Dan krijgt hij een knuffelbeest om vast te houden. Daarna vouw ik zijn benen ook in kleermakerszit en wiegen we allebei van links naar rechts.

Dit is voor de ouder best een work-out, maar voor het kind erg rustgevend. Eigenlijk is dit een milde ‘twist’, zoals ze dat in yoga zouden noemen. Dat activeert je zenuwstelsel en helpt om rugspieren los te maken. Doe het in een rustig tempo en zing er een slaapliedje bij.

Speciale kusjes – een verbindend spel

Aanraken kan ook in de vorm van lieve kleine kusjes zijn. Afgekeken van Supernanny, hebben wij ook een paar speciale soorten kusjes. Dat is heel grappig en duidelijk iets dat alleen wij met onze mini doen. Intiemer dus dan ‘gewoon’ kussen en aanraken. Onze speciale kusjes:

  • pinguïn kusjes – neuzen tegen elkaar wrijven
  • vlinder kusjes – hoofden dicht bij elkaar, zodat de één de ander kan ‘kussen’ met de wimpers
  • hamster kusjes – zelfde als pinguïn kusjes, maar met hamster geluidjes erbij
  • ijsje – niet echt een kusje, want hierbij is mama het ijsje en de mini likt, maar wel erg intiem (moet wel je ding zijn)

Welke spelletjes met aanraken spelen jullie het liefst? Hoe hebben jullie aanraken in je routine ingebouwd?

Categorieën
ouder worden psychologie review

Recensie: Getting Things Done

Dat willen we allemaal wel: alles af hebben en niets meer op het te-doen-lijstje. Hoewel dit nooit lukt, zitten er in de methode Getting Things Done van David Allen zeker handige tips. Gelukkig zegt hij zelf ook dat er altijd dingen over blijven om te doen. Getting Things Done is een manier om je werk te organiseren. En dat is natuurlijk super handig als werkende mama!

De methode

Getting Things Done is eigenlijk heel simpel. Alles wat je doet of moet doen is een Project: avondeten voor de hele week koken, een studie afmaken, de douche verbouwen, en zo verder. Al deze projecten schrijf je op in een mooi overzicht. Hier kun je zo ver in gaan als je wil. Je kan kleurgecodeerde mappen op je iPad maken, maar je kan natuurlijk ook gewoon een lijstje maken op de achterkant van een grote envelop.

Voor elk project is er steeds één ding dat je als eerst volgende moet gaan doen. Die schrijf je ook allemaal op, en wel op losse velletjes papier.

Deze losse velletjes papier ga je vervolgens categoriseren: wat kun je waar doen? In de trein of bus kun je telefoneren. (Niet in de auto, alsjeblieft, niet in de auto.) Op kantoor kan je achter de computer werken. In de tuin kun je aan de tuin werken.

Per categorie ga je daarna alles op prioriteit leggen. Wat moet er het eerst af zijn? En zo ruim je dan alles bij elkaar overzichtelijk op, zodat je, als je op een nieuwe plek komt, gelijk kunt kijken wat je daar kunt doen?

Je lijstje werk je elke week of dag bij.

Iets voor mij?

Hoewel het heel fijn is om alleen één of twee volgende stappen in een project op te schrijven en de prioriteiten te bepalen, vind ik het lastig om te beslissen welke manier van ordenen voor mij het beste werkt. Ik vind het ook wel erg veel administratie om al mijn eigen kleine klusjes (zoals nieuwe sokken kopen) ook weer in zo’n systeem te stoppen.

Voor mijn werk heb ik het een poosje gebruikt, maar daar vond ik het datumsysteem (deze taken moeten vandaag af zijn) erg verstikkend werken.

Super als je het druk hebt of vastzit

Mijn mening is dat dit systeem fantastisch werkt als je zo veel te doen hebt dat het echt helemaal niet meer te onthouden is, én je bent veel onderweg aan het werk. Zelf heb ik hier niet zo’n behoefte aan.

Delen hiervan, zoals heel concreet volgende stappen bedenken om verder te komen gebruik ik wel als ik ‘vastzit’ in een project en niet weet hoe ik verder moet. Met baby-stapjes vooruit kom je dan uiteindelijk toch waar je zijn moet.

Apps

Een groot voordeel van deze bekende methode is dat het door veel mooie smartphone apps ondersteund wordt. (Zoek maar eens op GTD.) En door een prachtige Getting Things Done website.

Ik vond ze alleen niet veel bruikbaarder dan het losse blaadjes in een map systeem (wat veel flexibeler is en sneller aan te passen). Losse blaadjes vond ik dan weer teveel papierverspilling.

Lezen omdat…

  • je meer inzicht krijgt in het verkleinen van projecten naar concrete taken.
  • je een app voor GTD echt wilt benutten.
  • je verdrinkt in je te-doen-lijstje.

Niet lezen als…

  • je al een goed werkend systeem hebt.
  • je snel in de war raakt van een nieuwe methode.
Categorieën
lichaam opvoeden ouder worden ouder zijn

Het goede van het smerige van bevallen

Misschien niet geschikt voor op je werk! (Tenzij je met mensen werkt, want dan zie je dit al de hele dag om je heen.)

Zoals ook in ‘Darm mit Charme’ te lezen is, zijn het de bacteriën in je darmen, die voor het belangrijkste deel van je spijsvertering zorgen. Dit is ook belangrijk voor je weerstand. Je moet daarom goed voor je darmen en hun bacteriën zorgen. Maar hoe kom je eigenlijk aan die darmbacteriën? Een baby in de baarmoeder heeft nog  (bijna) geen darmbacteriën.

Categorieën
ouder worden psychologie

Je twijfel aan je ouderschap loslaten

Eén van mijn grootste uitdagingen is: niet twijfelen aan of ik een goede moeder ben. Tenslotte, dat ik erover nadenk en bewust bezig ben met opvoeden maakt mij al een prima ouder. Heb jij daar wel eens last van?

Categorieën
opinie ouder worden ouder zijn

Me-time: tijd voor jezelf

Er werd mij vaak gezegd dat ik tijd voor mezelf moest nemen als nieuwe mama. Me-time, zoals ze dat dan noemen. Maar ik vond het helemaal niet fijn, die extra me-time. Ik verveelde me te pletter. Dus ik begon me af te vragen: is dat wel wat voor mij? Moet je al die rust en tijd voor jezelf wel zonder je kind doen? Heb ik niet al meer dan genoeg tijd voor mezelf? Wat is dat eigenlijk: tijd voor jezelf?

Tijd voor mezelf – zonder kind

Voorheen als ik tijd helemaal voor mezelf had, bracht ik die op één van deze twee manieren door: lezend (in bed) of handwerkend (op de bank, met een filmpje erbij). Ik kan deze beide dingen dagenlang doen. Naast eten en wat slaap, heb ik dan echt wekenlang niets nodig. Vraag mijn ouders maar, dit is al zo sinds ik vrij jong ben.

En toen was ik mama. Nog steeds lees ik ’s avonds in bed, elke avond. Als het weer er zich voor leent en ik niet ga hardlopen ’s avonds, zit ik de avonden die ik de mini niet naar bed breng heerlijk te haken of borduren (ja, zo truttig ben ik wel…).

Opgeteld heb ik wel 1,5 uur aan eigen tijd elke avond, dus bijna 11 uur per week aan me-time. Voor mij wel genoeg.

Tijd voor mezelf – met kind

Wat mij betreft is er nog een tweede ‘tijd voor jezelf’. De tijd die ik ongegeneerd en in alle rust met mijn mini kan doorbrengen. Normaal gesproken ben ik een dag of 5 per week weg van mijn mini. En of dat nou komt omdat ik werk, of omdat de mini naar school moet, we zien elkaar niet.

Dus als ik een dag vrij heb, of zelfs als het zaterdag is, dan is dat wat mij betreft ook echt tijd voor mezelf, mét kind. Ik hoef niet te werken, ik kan helemaal zelf bedenken wat ik wel en niet wil doen… Dat is toch ook tijd voor jezelf?

Natuurlijk zijn er verplichtingen in het weekend, maar die kunnen allemaal afgezegd worden. Ik ben gezegend met werk dat in het weekend gewoon stil kan liggen.

Is het wel nodig?

Ja, soms is tijd voor jezelf echt heel hard nodig. Soms heb ik heel erg behoefte aan alleen zijn, yoga doen, geen mensen om me heen. Andere keren is dat juist het laatste wat ik wil en is er niets dat mij zo kan opvrolijken dan mijn kind knuffelen (behalve misschien ook nog kinderen van anderen knuffelen). Wat mij betreft noem ik het beide tijd voor mezelf. Dan is het net of ik een moderne mama ben.

Ervaar jij ook tijd met je mini’s als tijd voor jezelf? Of ben je het daar nou echt helemaal mee oneens?

Categorieën
opinie ouder worden psychologie

Hulp accepteren – dialoog met mijn grootmoeder

Om deze post te maken heb ik mijn grootmoeder geïnterviewd. Zij heeft in haar eigen woorden, op papier mijn vraag beantwoordt. Ik heb dit voor haar uitgewerkt. ~ Marianne

Je bent zelf langzaam ouder geworden en meer hulpbehoevend. Toch heb ik het idee dat je karakter nog heel erg hetzelfde is als een jaar of 30 geleden.

Is dat wel zo? Wat is er veranderd?

En hoe blijf je, als je omgeving verandert, zoveel jezelf?

Over mezelf gesproken: Het valt niet mee om telkens te moeten constateren dat er weer iets niet meer lukt en dat ik dan hulp moet vragen.

Soms sta ik er versteld van dat ik redelijk gemakkelijk dingen uit handen kan geven. Dat had ik niet van mezelf verwacht. Altijd heb ik het roer stevig in handen gehad.

Maar… ik kan altijd hulp vragen bij opa en niet in de laatste plaats bij mijn Grote Helper, die ik om geduld en wijsheid mag vragen! Zodoende blijf ik, hoop ik, zoveel mezelf.

Categorieën
ouder worden psychologie

Als de dood voor je deur staat

Hoe ga je om met verlies ? Wisten we het maar en konden we het maar vastleggen in een handboek. Vastleggen met een checklist die we af zouden kunnen werken om het verlies van een naaste te verwerken. Hadden we maar een handvat om ons aan vast te houden en om ons mee te nemen in dit proces van verwerking.

Categorieën
lichaam ouder worden ouder zijn

Geboorteverhaal Cecile: Hypnobirthing

Bevallen met hypnobirthing – ik vond het geweldig!

Hypnobirthing is een methode, of eigenlijk meer een filosofie, ontwikkeld door Marie F. Mongan. Het is een tegenreactie op de medicalisering van bevallingen waarbij de toekomstige moeder vol angst en pijn gedrogeerd op haar rug ligt terwijl de dokter de baby er als het ware uittrekt. Dat moet toch natuurlijker kunnen? En daarmee misschien ook pijnlozer? Mijn ervaring: hypnobirthing maakt de bevalling niet pijnloos, maar wel een stuk minder eng (en leuker voor jezelf en je partner).

1. Hypnobirthing zorgde ervoor dat ik mij verheugde op de geboorte

De keuze voor hypnobirthing kwam voort uit juist een enorme angst voor de bevalling. Door de cursus kreeg ik er juist heel veel zin in. Kom maar op met die bevalling!

2. Het geeft de vader ook een rol

Mijn man kreeg van jonge vaders vaak de tip: je kunt toch niks doen behalve af en toe een washandje geven. Wij weten inmiddels wel beter! Er zijn weinig dagen die wij zo intens samen beleefd hebben als de dag dat onze dochter werd geboren. Ik deed natuurlijk het harde werk, maar we deden het echt samen.

3. Ik begreep volledig wat mijn lichaam deed

Verreweg het meest kostbare stuk informatie van de cursus vond ik de uitleg van de spieren in de baarmoeder. Mede daardoor kon ik in krap 5 uur een volledige ontsluiting bij elkaar ademen. Het was enerzijds pittig, maar anderzijds ongelofelijk duidelijk en eenvoudig.

4. Ik was alert en optimistisch gedurende de hele bevalling

Normaal ben ik iemand die continu mentaal heen en weer springt tussen verleden, heden en toekomst. Hypnobirthing zorgde ervoor dat ik enorm goed in het heden kon blijven met steeds slechts een beperkte blik naar de toekomst. Als ik ooit ‘in het moment’ heb geleefd, dan was het toen.

5. Door hypnobirthing heb ik een keizersnede kunnen voorkomen

Uiteindelijk moesten we toch naar het ziekenhuis. Mede door mijn alertheid en optimisme heb ik daar een keizersnede kunnen voorkomen. De operatiekamer was al gereed, hoorde ik later. Maar omdat ik nog zo fris, rustig en vastberaden overkwam, hebben we het samen, met een heel medisch team, op de meest natuurlijke manier die nog mogelijk was (vacuüm) toch nog voor elkaar gekregen.

6. Hypnobirthing maakte de pijn van het bevallen prima te verdragen

Echt. Ik vond het pittig, maar prima te doen. Gewoon rustig doorademen.

7. Ik voelde mij vrij en schaamteloos

Hypnobirthing gaat enorm uit van dat de barende vrouw het vooral zo moet doen als hoe zij voelt dat het goed is. Daarvoor moet alle preutsheid de deur uit en dat voelt dan ineens enorm vrij. Heerlijk!

8. Een voorspoedig herstel, fysiek én geestelijk

Tijdens de cursus hypnobirthing kwam goed zorgen voor jezelf veel naar voren. Daarom heb ik ook vooraf aan de geboorte heel goed voor mijzelf gezorgd. Ik zorgde voor een leeg hoofd en een lichaam vol energie. Hierdoor kon ik ondanks de heftige bevalling al direct weer gewoon min of meer alles kon doen. Ook het herstel ging voorspoedig, zowel fysiek als emotioneel / mentaal.

9. Hypnobirthing maakte de geboorte van mijn dochter iets om lachend op terug te kijken

Regelmatig denk ik terug aan kleine momenten van die dag. Het midden in de nacht naar het ziekenhuis scheuren. Het geluid van de brekende vliezen. Het was allemaal eigenlijk gewoon waanzinnig leuk. Hypnobirthing gaf ons de juiste ingrediënten om van de geboorte van onze dochter de meest speciale, meest intense dag van ons leven te maken!

Voor het leren van de technieken van hypnobirthing volgde ik samen met mijn man een cursus bij een gecertificeerde hypnobirthing coach. Het is zeker mijn advies om een dergelijke cursus te volgen als hypnobirthing je aanspreekt. Ervaringen en angsten delen met de coach, de andere stellen en je partner: het is echt de helft van het succes!