Categorie archief: psychologie

Bevalangst – mama worden (5/15)

Het overvalt elke vrouw die op het punt staat mama te worden: je bent opeens bang om te moeten bevallen. Het idee alleen al dat ik een soort meloen uit een gaatje niet groter dan een tennisbal moet gaan persen is een recept dat niet kan mislukken voor waanbeelden over uitscheuren tot aan je bilnaad, alsnog een keizersnede en weken daarna niet kunnen lopen en tillen.

Oneens zijn met je eigen ouders – dit levert het je op

Mijn relatie met mijn ouders is, zoals ik denk dat voor veel mensen geldt, gecompliceerd. Ik begrijp wel dat Facebook een status heeft die zo heet. We hebben een goede band, mijn ouders en ik, en we kunnen over veel dingen praten. Toch zijn er ook een aantal dingen waarvan ik wilde dat ze het anders gedaan hadden. Ik ga niet in detail wat dat dan is, maar ik wil wel laten zien dat het de moeite waard kan zijn om het ook over moeilijke dingen te hebben met je ouders.

Empatisch luisteren – het kán

Ik had laatst een gesprek dat mij lang gaat bijblijven. Tijdens een training werd mij gevraagd of ik een voorbeeld van onoordelend, empatisch luisteren kon geven.

De trainer bedoelde daarmee luisteren en doorvragen zonder direct op je eerste emotie te reageren, zelf iets voor de ander in te vullen of direct te oordelen.

Ik had wel een voorbeeld. Ik dacht dat iedereen met mij eens was dat het een prachtig voorbeeld was van empatisch luisteren: niet primair reageren maar de ander uit laten spreken doorvragen en geïnformeerd handelen.

Dat was niet zo. In plaats daarvan kreeg ik, in eerste instantie, een bak kritiek over me heen.