Iedereen eet hetzelfde – Meestal dan

Eén van de beste regels om je kind te leren is dat iedereen hetzelfde eet. Als er geen keuze is, dan zijn veel kinderen toch sneller geneigd om eten te proeven dat ze nog niet eerder gehad hebben én om gevarieerder te eten. Als je niet elke dag komkommer kunt eten dan is het gemakkelijker om ook paprika te proeven. Ook voor ouders is het praktisch: je hoeft niet allerlei kleine dingetjes te koken voor je baby of kind. Toch zijn er ook voordelen van zo af en toe wat apart koken.

Deconstructed Everything

De meeste dagen is het praktisch om voor iedereen hetzelfde te koken. Voor veel kinderen is het echter uitdagend om alles gelijk te eten zoals je dat zelf zou doen. Je kind eten leren volgens de Rapley methode houdt ook in dat kinderen vooral alle pure smaken moeten leren. Het is dus fijn als ze alleen broccoli kunnen proeven, of alleen tomaat.

Als je toch al van plan was om aardappels-‘vlees’-groente te eten, waarbij vlees natuurlijk ook iets vegetarisch kan zijn, is het simpel om je baby of peuter mee te laten eten. Onze mini vond het prima om lekker een stukje pangasius, wat rijst en een paar gekookte worteltjes naar binnen te werken. Voor ons was dat ook prima eten, misschien met een klein sausje erbij.

Pasta met rode saus was alleen een behoorlijke uitdaging. Onze mini (en dat hoeft natuurlijk niet voor alle kinderen te gelden) moest erg wennen aan ‘saus’. Liever at hij stukjes, die hij zelf naar zijn mond kon brengen. Daarom gaven we hem dan de basis van de saus: losse stukjes tomaat, courgette, champignon en wat er dan ook die dag in de saus zat.

Apart koken

Wij hadden niet elke dag zin in eten dat onze mini zonder meer mee kon eten. Zo af en toe eten we ook graag pizza, of een lekker hete curry, of een keer afhaalchinees. Voor ons, incidenteel, niet echt een probleem, maar voor onze mini nou niet echt geschikt. Die keren kookten we wel apart voor hem. Meestal iets waarvan we al wisten dat het een succes zou zijn. (In ons geval: vis, pasta en een willekeurige groente.)

Ook bij opa en oma kookten we vaak apart. Mijn ouders vinden eten, waar geen zout in is meegekookt erg onsmakelijk. Ik vond het voor mijn mini echt niet in orde om zoute aardappels, zout vlees én zoute groente uit blik te eten. Dus kookte ik iets anders voor de mini. (En vaak ook voor mezelf, want als je eenmaal echt gewend bent aan zoutloos eten, is eten met zout gekookt juist weer alleen maar zout.)

Zonder zout en toch eetbaar

In het begin was het voor ons wennen om zoutloos te eten, en het eten toch echt lekker te houden voor onszelf. Inmiddels denk ik er niet meer over na bij het koken en komen we er regelmatig achter dat het zout al een week geleden op was. Echt, het went.

We koken zo dat er zoveel mogelijk smaak zit aan wat we koken. Bij stamppotten en soepen koken we altijd paddenstoelen mee, bijvoorbeeld. Dat geeft zoveel ‘umami’, dat er veel minder zout nodig is om het smakelijk te maken. Ook allerlei kruiden helpen goed om zoutloos of zoutarm te koken. Bieslook, laurier, tijm en oregano horen tot onze vaste favorieten in de keuken. De recepten op deze site zijn onze beste recepten met weinig zout.

De eerste paar maanden

De eerste paar maanden dat je baby mee gaat eten zijn vooral bedoeld om te spelen met het idee van leren eten. Wij waren daarom vrij relaxed met zelf kiezen wat de mini wilde eten en hoeveel. Hij dronk toch nog zoveel melk dat vast voedsel relatief onbelangrijk was. Hij genoot er wel van: met zijn handen en mond verkende hij texturen en smaken. Wat een avontuur!

Deze eerste paar maanden kookten we vrij veel apart voor hem. Wij wilden graag eten wat we lekker vonden, zodat het leuk was aan tafel. Voor hem wilden we graag gezond eten, met veel variatie. En dus kookten we, waar dat nodig was apart voor hem.

Vanaf het begin weigerde onze mini bijvoorbeeld om twee dagen achter elkaar hetzelfde te eten. Waar andere baby’s met liefde een hele week worteltjes eten, werd onze mini echt boos als we een tweede dag broccoli aanboden. En dus, als we iets over hadden, aten wij de volgende dag nog een keer hetzelfde, maar kookten we iets apart voor onze mini.

Jongere kinderen

Toen onze mini eenmaal wat ouder werd, stimuleerden we hem nog wel veel om te proeven. Hij deed dit ook altijd voor ons. Maar het gebeurde ook regelmatig dat hij dan toch hongerig naar bed ging, omdat hij van een nieuwe smaak niet genoeg at om echt vol te raken. Voor onze eigen nachtrust hebben we dus best wel een tijdje toegelaten dat de mini naast het avondeten ook nog iets anders kon eten: een groente extra voor hem, waarvan we weten dat hij het lekker vind; meer rijst of pasta dan strikt noodzakelijk; een stukje vlees, vis of ei, als wij iets vegetarisch eten.

Ook kookten we alles ‘deconstructed’ voor hem, zoals hierboven beschreven: losse stukjes, waar wij het door elkaar zouden eten. Dus zelfs losse boerenkool en aardappels, als wij een stamppot eten. Losse erwten, knolselderij en wortel, als wij erwtensoep eten. We hebben dit gedaan tot hij een jaar of 3 was. We vonden het belangrijker dat hij voldoende (en wel gezond) at, dan dat we moesten vechten om er genoeg in te krijgen. Onze maaltijden waren altijd ontspannen en eigenlijk at de mini min of meer dezelfde dingen die wij aten, alleen anders klaargemaakt.

Met de pot mee

Op een gegeven moment was het echter genoeg. Nu onze mini 4 is, is hij oud genoeg om echt ‘met de pot mee’ te eten. Hij eet wat wij eten, op de manier waarop wij het klaarmaken. We eten gezond, nog steeds met erg weinig zout en er is geen reden meer dat hij niet eens eten kan eten dat al door elkaar zit.

Ook in het boek ‘French kids eat everything’ staat deze regel beschreven. Zeker als het dingen zijn die de mini toch al lust, moet het mogelijk zijn om gewoon alles te eten. Natuurlijk is het spannend als we iets eten op een manier die hij nog nooit heeft gezien. Daar zijn we ons van bewust. Maar het is ook fijn om niet meer apart voor hem te koken.

… meestal dan

Toch laten we kleine uitzonderingen nog wel toe. Ja, het is een regel dat hij met de pot mee-eet, maar we weten ook dat er bepaalde dingen zijn die hij echt niet lekker vindt. Erwtensoep is daar één van.

Laatst had ik mijn grootouders erwtensoep als avondeten beloofd. De mini moest ook mee en werd dus gedwongen om erwtensoep, waarvan ik weet dat hij het niet lekker vindt, te eten. We maakten een compromis. Hij at de erwtensoep op die ik hem gaf en daarbij kreeg hij een banaan, zodat hij toch genoeg te eten zou hebben. Uiteindelijk heeft hij zijn banaan in de erwtensoep zitten dopen: zo vond hij de erwtensoep ‘echt lekker’, zei hij.

En ach… Experimenteren met je eten is ook goed voor je smaakontwikkeling!

En jij? Eet jouw kind altijd hetzelfde wat jullie eten?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

3 gedachten over “Iedereen eet hetzelfde – Meestal dan”

  1. Hier wisselen we nu een beetje af: de ene dag eten we iets waarvan ik weet dat onze dochter (22 maanden) het graag eet, de andere dag iets wat we vooral zelf lekker vinden. Als ze dan een dagje minder eet, is het niet meteen een ramp. Of ze krijgt een boterham als toetje. En soms is het dan ineens verrassend en eet ze nieuwe dingen. (en doen we intern een jubeldansje)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *