Je twijfel aan je ouderschap loslaten

Eén van mijn grootste uitdagingen is: niet twijfelen aan of ik een goede moeder ben. Tenslotte, dat ik erover nadenk en bewust bezig ben met opvoeden maakt mij al een prima ouder. Heb jij daar wel eens last van?

Genoeg ervaring?

Het stomme is dat ik het eigenlijk heel makkelijk zou moeten vinden, geloven in goed ouderschap. De mini heeft 2 jaar lang borstvoeding gekregen, ik draag hem veel, ik ben er de hele nacht voor hem, er is altijd een ouder bij hem in de buurt (of hele lieve juffen op het kinderdagverblijf)… En ik heb gewoon een diploma gehaald, dat bewijst dat ik kinderen kan managen en mag opvoeden. Waar komt die twijfel dan toch vandaan?

Schuld

Een deel van mijn twijfel over mijn ouderschap komt voort uit schuld. Ik werk, dus ik ben er niet de hele dag voor mijn mini. Ik moet hem bij iemand anders (zijn papa weliswaar, maar toch…) achterlaten als hij ziek is. Ik stuur hem naar het kinderdagverblijf. Ik ga wel eens een nacht weg, zonder de mini. En dat terwijl ik eigenlijk erg achter Attachment Parenting sta: je kind consequent dichtbij je.

Twijfel aan mezelf

Een ander deel van mijn twijfel ligt aan de twijfel die ik bij alles heb: ik ben niet perfect, dus ik ga er vanuit dat ik altijd fouten maak. Toch hindert dat me vaak meer dan dat dit pessimisme me eigenlijk oplevert. Het zorgt er wel voor dat ik mezelf niet overschat, maar of de mini hier nou voordeel van heeft? Ik weet het nog niet.

Jaloezie

Het laatste restje twijfel komt voort uit jaloezie. Ik ben gewoon super jaloers op mijn partner, die veel meer tijd met de mini door kan brengen, vaak veel meer weet over wat hem bezig houdt, en dan ook gewoon nog irritant natuurlijk opvoedt en met de mini speelt.

Loslaten

De twijfel is dus niet rationeel. De kunst is om die twijfel los te laten. Maar hoe? Al eerder schreef ik over het uitdagen van negatieve gedachten. Dat is één manier om het los te (gaan) laten. Het helpt, ik doe het wel eens.

Daarnaast probeer ik om mild voor mezelf te zijn en ‘falen’ toe te staan. Tenslotte leert mijn mini ook van hoe ik omga met falen.

Het is een lief kind, dus ik denk dat het lukt…

En jij? Heb jij wel eens last van twijfel over of je een goede ouder bent? Of zou zijn? Waar komt dat vandaan? Hoe laat jij het los?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *