Bevalangst – mama worden (5/15)

Het overvalt elke vrouw die op het punt staat mama te worden: je bent opeens bang om te moeten bevallen.

Het idee alleen al dat ik een soort meloen uit een gaatje niet groter dan een tennisbal moet gaan persen is een recept dat niet kan mislukken voor waanbeelden over uitscheuren tot aan je bilnaad, alsnog een keizersnede en weken daarna niet kunnen lopen en tillen.

Babykamer

Ik lig ’s nachts vaak te huilen in mijn eenzame bedje. Ik slaap niet meer samen met mijn partner, al weken niet: elke keer dat hij zich omdraait golft de misselijkheid door me heen. Zelfs zijn ademhaling stoort me enorm. Dus ik lig alleen in bed. In de toekomstige babykamer. Te huilen van angst.
Toekomstige babykamer – het woord alleen al.

Eigen schuld, toch?

Ik ben bang en alleen en er is niemand die me kan helpen. Want was ik niet degene die een ultimatum had gesteld om NU een kind te gaan produceren? Dit wou ik toch? Hier heb ik toch voor gekozen? En bevallen, dat hoorde daar toch bij? Het is een package-deal. Eigen schuld, dus.

Dit blog is deel van een serie van 15 blogjes over zwanger worden, hyperemesis en post-partum depressie. Lees de hele serie mama worden.

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *