Me-time: tijd voor jezelf

Er werd mij vaak gezegd dat ik tijd voor mezelf moest nemen als nieuwe mama. Me-time, zoals ze dat dan noemen. Maar ik vond het helemaal niet fijn, die extra me-time. Ik verveelde me te pletter. Dus ik begon me af te vragen: is dat wel wat voor mij? Moet je al die rust en tijd voor jezelf wel zonder je kind doen? Heb ik niet al meer dan genoeg tijd voor mezelf? Wat is dat eigenlijk: tijd voor jezelf?

Tijd voor mezelf – zonder kind

Voorheen als ik tijd helemaal voor mezelf had, bracht ik die op één van deze twee manieren door: lezend (in bed) of handwerkend (op de bank, met een filmpje erbij). Ik kan deze beide dingen dagenlang doen. Naast eten en wat slaap, heb ik dan echt wekenlang niets nodig. Vraag mijn ouders maar, dit is al zo sinds ik vrij jong ben.

En toen was ik mama. Nog steeds lees ik ’s avonds in bed, elke avond. Als het weer er zich voor leent en ik niet ga hardlopen ’s avonds, zit ik de avonden die ik de mini niet naar bed breng heerlijk te haken of borduren (ja, zo truttig ben ik wel…).

Opgeteld heb ik wel 1,5 uur aan eigen tijd elke avond, dus bijna 11 uur per week aan me-time. Voor mij wel genoeg.

Tijd voor mezelf – met kind

Wat mij betreft is er nog een tweede ‘tijd voor jezelf’. De tijd die ik ongegeneerd en in alle rust met mijn mini kan doorbrengen. Normaal gesproken ben ik een dag of 5 per week weg van mijn mini. En of dat nou komt omdat ik werk, of omdat de mini naar school moet, we zien elkaar niet.

Dus als ik een dag vrij heb, of zelfs als het zaterdag is, dan is dat wat mij betreft ook echt tijd voor mezelf, mét kind. Ik hoef niet te werken, ik kan helemaal zelf bedenken wat ik wel en niet wil doen… Dat is toch ook tijd voor jezelf?

Natuurlijk zijn er verplichtingen in het weekend, maar die kunnen allemaal afgezegd worden. Ik ben gezegend met werk dat in het weekend gewoon stil kan liggen.

Is het wel nodig?

Ja, soms is tijd voor jezelf echt heel hard nodig. Soms heb ik heel erg behoefte aan alleen zijn, yoga doen, geen mensen om me heen. Andere keren is dat juist het laatste wat ik wil en is er niets dat mij zo kan opvrolijken dan mijn kind knuffelen (behalve misschien ook nog kinderen van anderen knuffelen). Wat mij betreft noem ik het beide tijd voor mezelf. Dan is het net of ik een moderne mama ben.

Ervaar jij ook tijd met je mini’s als tijd voor jezelf? Of ben je het daar nou echt helemaal mee oneens?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *