Ruzie in de speeltuin – grijp je in?

Stel je voor: je hebt een mini die al best goed kan praten en voor zichzelf opkomen. Je bent in de speeltuin en hij krijgt een aanvaring met een leeftijdsgenoot. Grijp je in? Begeleid je de ruzie? Of moeten ze het zelf maar uitvechten? Ik ben er nog niet uit, want ik vind voor beide oplossingen wat te zeggen.

Ze zoeken het maar zelf uit!

Diep in mijn hart heeft deze oplossing mijn voorkeur. Ik ben van nature erg lui en het komt mij wel mooi uit dat ze het zelf oplossen. Vaak gaat dat prima en zo leren de kinderen echt wel wat ze moeten doen.

Maar is het ook altijd een leermoment voor de mini? Nee. Die van mij laat vaak gewoon speelgoed afpakken en dan gaat hij iets anders doen. Niet dat daar op zich iets mis mee is, maar wat nou als hem dat eigenlijk heel verdrietig maakt? Hij reageert vaak meer passief dan assertief en ik laat het hem doen, dus ik coach hem niet naar assertief gedrag.

Van andere mini’s heb ik ook wel agressief gedrag gezien. Daar zijn we sneller geneigd in te grijpen, als ouders of opvoeders. Het hoeft op zich niet, want vaak reageren de andere kinderen ook al wel op ongewenst gedrag.

En dat is het denk ik: in een echte ‘groep’ kinderen komt het wel goed; ze zien elkaar binnenkort immers weer, dus er zijn echt wel consequenties voor passief of agressief gedrag. Twee losse kinderen in de speeltuin is echt iets anders.

Ik maak er een begeleid leermoment van!

Uiteraard kun je ook wat dichterbij schuiven en je kind coachen om het assertief op te lossen: gebruik je woorden om te zeggen wat je wilt, zeg dat je iets niet wilt en laat weten waar je grenzen liggen. Ook het andere kind kun je hier vaak in coachen, als die niet een eigen ouder meeneemt.

Het gevaar is alleen dat je twee ouders hebt die het min of meer met elkaar gaan uitvechten en dat is niet de bedoeling. Het is best moeilijk om je kind te helpen het zelf te doen en hem geen woorden in de mond te leggen of het voor hem op te lossen. Daar leert hij niets van.

Ook irritant: een leermoment kost tijd. Mijn mini heeft vooral aanvaringen als ik toch al op het punt sta weg te gaan. Laat ik het hem zelf oplossen, dan zijn ze er vaak binnen 30 seconden uit. Kan ik ondertussen de tas inpakken.

Keuzes! Keuzes!

Ik ben er niet uit. Het blijft bij mij vast een mix van coachen en zelf laten uitzoeken. Ik denk wel dat het goed is om je mini in de gaten te houden of hij niet te vaak passief of agressief reageert. Assertief reageren moet hij vooral van ons voorbeeld en onze interacties leren.

Maar er zullen ook momenten zijn, zeker met neven en nichtjes, of vrienden, waarin ik zal coachen om het echt samen helemaal op te lossen, tot ze allebei tevreden zijn.

Heb jij een voorkeur? Wat doe jij het liefst? Is er iets fout aan één van de twee oplossingen?

The following two tabs change content below.
Marianne Cysouw
mama | groepsleidster | wetenschapper | eigenaar Authentiek Ouder | gezin met partner, mini en poes
Marianne Cysouw

Laatste berichten van Marianne Cysouw (toon alles)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *