Categorieën
lichaam ouder worden ouder zijn psychologie

Zwanger – mama worden (1/15)

Dit is de start van een vervolgverhaal. Het is het verhaal van mijn zwangerschap, de geboorte en van daarna. Ik publiceer elke maand een nieuw stuk van het verhaal. 

Er klaar voor

Eind 2011 heb ik een baan waar ik me prettig bij voel. Mijn partner is een nieuwe studie gestart om docent biologie te worden en dat gaat heel goed. Het lijkt erop dat hij zonder vertraging kan afstuderen en dan een gewild docent is (baangarantie!). Mijn inkomen alleen is ruim voldoende om ons beiden te onderhouden. We hebben al twee jaar twee schatten van katten, en ook die kunnen we ruimschoots onderhouden. Financieel is de tijd ook rijp. Zodra ik me dat besef en alles goed doorgerekend heb, wordt de roep van mijn eierstokken onhoudbaar luid. Het is bijna fysiek voelbaar. Ik voel een urgentie om een kind te gaan maken. Weg met de voorbehoedsmiddelen!

En dan is er zo’n avond dat alles gunstig is. Ik weet dat ik me in een vruchtbare periode bevindt en verleid mijn partner schaamteloos. Geen voorbehoedsmiddelen meer, hadden we afgesproken. Mijn partner is niet dronken en is er met zijn volle verstand bij. Toch voel ik een beetje twijfel. Heb ik hem niet teveel onder druk gezet? Is hij er wel echt klaar voor? Ik besluit na die avond toch nog maar even af te wachten en er niet meer zoveel druk achter te zetten. Echter. Het wonder is al geschiedt. Alea iacta est en het eitje is al bevrucht.

De test

Na een week moet ik ongesteld worden. In plaats daarvan voel ik een milde buikpijn en een soort wee gevoel. Ik wacht nog een week, omdat dat de gunstigste periode is om een zwangerschapstest te doen. Al op maandag zeg ik dat ik overtijd ben en dring ik aan op het halen van een zwangerschapstest.

Ik koop een dure digitale test, want die goedkope stickjes vind ik voor pregnancy scares, niet voor het echte werk. Dinsdag halen we de test. Vrijdagochtend kan ik niet meer wachten. Ik wilde tot zondag wachten, de echte twee weken, maar dat ga ik niet halen. Ik wil het nu weten. Met hartkloppingen en een nacht slecht slapen onder de gordel lees ik overdreven aandachtig de bijsluiter. (Net alsof ik niet weet hoe dit moet. Die dingen zijn bijna volledig idiot-proof totdat je ze moet aflezen en aflezen is met een digitale nogal duidelijk.) Ik doe de test.

Na een minuut verschijnt nogal overduidelijk: Zwanger – 1-2 weken. Dat klopt met de termijn die ik in mijn hoofd had. Als ik voor de test dacht dat ik hartkloppingen had, nu klopt mijn hart bijna dwars door mijn ribbenkast heen. Als een film trekt mijn toekomstige leven zich aan me voorbij: misselijk, dikke buik, baby in de armen, huilen, luiers, kind naar de kleuterschool, leren fietsen… Ik lees de test wel zes keer. Of misschien nog wel meer.

Dit blog is het eerste deel van een serie van 15 blogjes over zwanger worden, hyperemesis en post-partum depressie. Lees de hele serie mama worden.

Categorieën
opvoeden opvoedstijlen ouder zijn

De 3 beste tips voor het kiezen van een kinderdagverblijf

Een kinderdagverblijf kies je niet zomaar. Je brengt je liefste bezit daarheen. Ik ben een voorstander van kinderdagverblijven, maar ik weet ook dat er betere en minder goede zijn. Hier geef ik 3 tips om een kinderdagverblijf te vinden dat bij jou past!

Tip 1

Maak een afspraak en kom dan een kwartier te vroeg.

Om te weten hoe het er echt aan toe gaat op een kinderdagverblijf, wil je onaangekondigd komen. Maak dus een afspraak, zodat ze weten wanneer je komt. Kom vervolgens te vroeg.

Hoe de leidsters daarmee omgaan en wat je aantreft op de groep is vaak heel tekenend voor het kinderdagverblijf. Zijn ze geërgerd dat je te vroeg komt? (Moet je wachten?) Is het onrustig op de groep? Is het rommelig?

Dat is hoe de leidsters dus echt zijn. En hoe flexibel ze zijn als je een keertje onverwacht laat moet komen brengen of halen. Je ziet ook gelijk hoe druk het echt is op de groep, want dan is nog niet iedereen aan tafel gezet, omdat er een nieuwe ouder komt.

Tip 2

Let op het rumoer

Hoe drukker het lijkt op een kinderdagverblijf, hoe minder de leidsters het groepsproces begeleiden. Op een groep met kinderen hoort rust te heersen, geen onrust. Als het rumoerig is, met schreeuwende en huilende kinderen, dan voelt dit voor een nieuwe baby straks niet veilig. Luister niet alleen naar de leidsters op de groep waar je bent uitgenodigd, maar vraag een rondleiding door het hele pand. Kijk ook wat er gedaan is aan het stiller maken van de omgeving (kleedjes en gordijnen bijvoorbeeld).

Tip 3

Vraag naar het verloop van personeel

Meestal zijn mensen hier eerlijk over, want je komt er anders binnenkort toch snel achter. Verloop van personeel (veel leidsters in korte tijd) betekent dat er iets niet goed zit in de organisatie. Is er een goede reden? Laat die dan uitleggen, maar vraag ook hoe men denkt hier een oplossing voor te verzinnen.

Vraag ook naar het beleid als er mensen ziek zijn: is er altijd een bekende leidster op de groep? Ik heb zelf liever groepen die samengevoegd worden bij ziekte dan 2 invallers op de eigen groep. Zo weet je kind dat er altijd iemand is die ze kennen!

Heb jij nog andere tips om het ideale kinderdagverblijf te kiezen? Vergeet dan niet om ze hieronder op te schrijven!

Categorieën
authentiek eten recepten

Samen pannenkoeken bakken

Pannenkoeken zijn lekker! En het is eten dat je heel goed samen met je kind kunt maken. Er zijn veel kleine taakjes die ze heel snel onder begeleiding zelf kunnen: eieren breken, roeren, erbij gieten, meer roeren…

Je mini kan meer dan je denkt. Ik was zelf erg verbaasd, maar na enige aansporing kreeg ik mijn mini zover om voorzichtig om te gaan met de eieren. Hij is nu 3,5 en kan zonder mijn hulp een ei in een kom breken. Geweldig! Als er toch schaal in valt, vist hij er dat zelf weer uit.

Ik bereid dit altijd voor door alles af te wegen en in losse bakjes neer te zetten.  (Tijdens het middagslaapje voorbereiden kan meestal wel.) De melk verdeel ik ook over 2 of 4 maatbekers, zodat dat in kleine beetjes kan worden toegevoegd. Schiet hij uit en gaat alles erbij, dan is dat niet erg.

Ik klop zelf wel vaak nog de klontjes uit het deeg voordat de tweede helft van de melk erbij gaat. Zo hebben we eigenlijk altijd perfect deeg! Ik gebruik meestal geen elektrische mixer. Ik haat de herrie en vind het fijner om de hele tijd met mijn kind te kunnen praten. Maar het kan natuurlijk wel!

2015-07-11 16.42.42

Je hebt nodig

  • pannenkoekenmix (die van de foto beviel niet erg goed: koop liever Koopmans)

of

  • 200 g speltmeel (volkoren als je wilt)
  • 200 g boekweitmeel
  • 100 g tarwebloem of zelfrijzend bakmeel (volkoren als je wilt)
  • 5 g bakpoeder (ongeveer een half zakje)

en

  • 2 x 400 ml melk
  • 2 eieren
  • roomboter of olie om in te bakken (roomboter geeft een rijkere smaak)

 

Zo maak je het

  1. Laat je kind de schalen van de eieren breken op de rand van een grote mengkom. Afhankelijk van de leeftijd kunnen ze nu hun duim in het gaatje zetten en voorzichtig de schaal openbreken. Mijn mini kon dit vanaf een jaar of 2,5. 2015-07-11 16.46.31
  2. Geef je kind de garde en laat hem de eieren loskloppen Klop zelf eventjes na.
  3. Geef de eerste 400 ml melk aan je mini, om bij de eieren te gieten. Het mag allemaal, maar spoor je kind aan om ‘ een klein beetje’ te gieten. Mik op ongeveer de helft. Klop weer los.2015-07-11 16.47.09
  4. Laat het speltmeel bij het eiermengsel gieten en laat je kind dit met een lepel omroeren tot er geen spelt meer droog is. Als het je kind goed lukt om de helft of een beetje toe te voegen, laat dan om en om de eerste helft van de melk en de spelt toevoegen tot beide leeg zijn. Dan roeren met de lepel. Nakloppen met de garde.2015-07-11 16.47.17
  5. Nu is het tijd om de boekweit erbij te kloppen. Als het kan weer in 2 helften, maar in 1 keer gaat ook goed. Weer eerst met de lepel, dan met de garde.2015-07-11 16.48.23
  6. Klop het mengsel nu zelf stevig door tot alle klontjes eruit zijn.
  7. Bij het klontvrije mengsel kun je nu de rest van de melk laten gieten. Laat je kind dit met de garde door elkaar kloppen. Klop zelf eventueel na.
  8. Laat het bakpoeder toevoegen. Klop nogmaals door.
  9. Je bent nu klaar om te bakken. Dit is te gevaarlijk voor mini’s. Als je ze er toch bij wilt houden, zet ze dan in de kinderstoel vast, op veilige afstand: kijken maar niet te dicht bij.2015-07-11 16.57.15
  10. Bak de pannenkoeken geelbruin gaar. (Omdraaien als de pannenkoek bijna droog is.)

Ik bak zelf altijd met 2 grote pannen tegelijk, op redelijk hoog vuur. Daarnaast heb ik een klein spiegel-ei-pannetje om mini-pannekoekjes in te bakken. Daar bak ik er ook altijd 3 van. Ik bak de pannenkoeken zo dun als ik ze kan maken, maar dat hoeft natuurlijk niet.

Veganize me!

Pannenkoeken zijn natuurlijk al vegetarisch, maar veganistisch is weer een ander verhaal. Meestal werkt het goed om de melk te vervangen door een granenmelk of sojamelk. (Kijk op Eigenwijs Blij voor 9 mogelijkheden.)

Het ei kun je achterwege laten, of vervangen door een geprakte rijpe banaan.

Als de pannenkoeken teveel uit elkaar vallen, haal dan 100 g van de spelt en boekweit af en vervang dit door het glutenrijkere tarwebloem of cakemeel. Soms helpt het ook om wat olie aan het deeg toe te voegen.

Voor volwassenen

Ik vind het zelf erg lekker om een paar dikkere pannenkoeken te maken, waarin ik wat groente meebak. Wat er precies ingaat ligt aan wat er nog in de koelkast ligt, maar meestal een aantal van deze: paprika, ui, prei, champignons, tomaat, geraspte wortel. Sla kun je beter na het bakken erop doen.

2015-07-11 17.09.16

Tips

  • Voor een rijkere smaak, bak de pannenkoeken in roomboter.
  • Als je kaaspannenkoeken wilt bakken, strooi de kaas dan pas op de pannenkoek als je hem een keer hebt omgedraaid. Sla de pannenkoek dubbel voor je hem uit de pan haalt. Zo zijn ze herkenbaar en zit er geen kaas aan je pan of de andere pannenkoeken.
  • Kan je kind met de mixer omgaan? Dan kunnen ze helemaal zelf het deeg maken! (Onder toeziend oog.)
  • Wij hebben een kleiner model garde. Dat werkt beter voor de mini, maar is nog niet onwerkbaar voor ons.
  • Voor een gezonde twist op pannenkoeken kijk op Eigenwijs Blij.

Wij koken zonder zout en voegen alleen eventueel aan tafel voor onszelf zout toe.

Alle recepten op Authentiek Ouder zijn per toeval zo ontstaan in onze keuken. Meestal door dingen te combineren uit de reclame. De successen staan hier, de mislukkingen vergeten we gewoon weer snel. Als een recept is aangepast uit een boek, dan staat de bron erbij.

De recepten van Authentiek Ouder zijn niet geschreven door een diëtist en het is niet de bedoeling om je voor te schrijven hoe je moet eten. Maak je je zorgen over hoe gezond jij en je kind eten, neem dan contact op met een professional.

Categorieën
authentiek eten borst en fles opvoedstijlen

Borstvoeden – Maak het je gemakkelijk!

Borstvoeding maken voor je baby kost behoorlijk veel energie. Ook de soms langdurige voedingen en de gebroken nachten kunnen het heel lastig maken. Daarom hier 7 tips om borstvoeden gemakkelijker te maken!

Tip 1: Laat je helpen!

Dit is de allerbelangrijkste tip. Overschat jezelf niet, vooral in het begin. Geboorte geven kun je vergelijken met een marathon rennen, zonder vooraf te weten wanneer je moet beginnen en (afhankelijk van je ervaring) laat je in een staat achter waarin je moet herstellen van een klein auto-ongeluk. Echt: hoe goed je je ook voelt, doe het nog rustiger aan dan je denkt dat nodig is.

Als je een partner thuis hebt, laat die dan zoveel mogelijk helpen. Bijvoorbeeld door emmers thee en ander drinken voor je te halen, lekker eten voor je te koken en de stofzuiger te gebruiken. Wees niet te trots: je partner doet deze dingen voor jou; jij bent een melkfabriek.

Tip 2: Slaap bij je kind

Borstvoeding is eigenlijk heel natuurlijk. Niet natuurlijk is dat je kind ver van mama weg slaapt. Er is niet per se iets mee mis, maar als je erg wakker wordt van midden in de winter je bed uit moeten, dan is het een aanrader om dicht bij je mini te slapen.

Veiligheid is natuurlijk wel belangrijk, maar een aanschuifbedje (waarbij je mini zijn eigen bedje heeft, maar zonder belemmering naar je toe geschoven kan worden) is zeker een oplossing. Lees meer over veilig samen slapen bij La Leche League.

Tip 3: Natuurlijke borstvoedingshouding

Je kind de hele tijd met je armen naar je borst tillen, of voorover leunen om je tepel in die mond te krijgen is erg zwaar. Zoek op internet naar mooie plaatjes van liggend voeden: op de zij, of baby op je buik, zoals in het artikel van mothering.com.

Tip 4: Draag je baby

Je melkproductie wordt verhoogd door veel huidcontact. Je kan natuurlijk dagenlang in bed knuffelen, maar soms word je daar ook een beetje moe van. Om op een gemakkelijke, ergonomisch verantwoorde manier toch veel huidcontact te hebben is een draagdoek of een ergonomische drager erg fijn. Sommige mama’s krijgen het zelfs voor elkaar om in de drager te voeden (hoewel dat mijn mini en mij nooit is gelukt).

Tip 5: Behas en accessoires

Eigenlijk zijn dit een aantal tips in één. Wil je geen beha aan, omdat je dat vervelend vind zitten? (Vooral in het begin met stuwing… au.) Doe dat dan niet! Het is niet verplicht!

Zoek je een fijne voedings-beha? Kijk dan eens naar die van Mamae. Die gaan naar de zijkant open, zodat je nooit bloot zit. Verder kun je je kolfschildjes erin gehangen worden en liften ze grotere borsten een beetje, zodat je mini makkelijk bij de tepel kan.

Er zijn lintjes te koop om aan je beha-bandje te doen, zodat je onthoudt waar je het laatst gevoed had. Dat kan natuurlijk ook met een haarspeldje of een andere accessoire. Of met een armbandje, ring… noem maar op.

Tip 6: Maak een tasje met spullen

Verzamel alle spullen die je nodig hebt voor het borstvoeden in een leuk tasje. (Een tasje, niet een mandje: dan kun je het ook direct meegrijpen als je naar buiten gaat!) Ga je voeden en heb je iets nodig? Dan kan je partner (of andere hulp, kind, bezoek…) snel alle spullen die je wilt hebben naar je toe brengen.

In het tasje stop je bijvoorbeeld:

  • schone spuugdoekjes
  • natte baby-doekjes
  • tepelverzorging (zalf, medicijnen)
  • baby-zalf
  • schone zoogcompressen (er zijn ook goede wasbare!)
  • borstvoedingsketting of speelgoedje

Tip 7: Blijf niet tobben

Er zijn heel veel goede lactatiekundigen in Nederland. Deze zorg wordt ook grotendeels vergoed. (Het deel dat je zelf moet betalen is klein, als je dat vergelijkt met de 80 euro die je elke maand aan poedermelk kwijt bent.) Gebruik die kennis! Blijf niet tobben, maar laat je voorlichten en helpen. Wellicht kan de lactatiekundige net een andere houding aanleren, net een goed hulpmiddel of zalfje aanraden, zodat het zo makkelijk is als mogelijk.

Extra tip: Negeer de wereld

Als laatste tip, zou ik zeggen: negeer de wereld. Jij weet wat jij kan en wat jij wilt. Voel je niet bezwaard om in het openbaar te voeden, blote borst of niet! Doe bijvoorbeeld inspiratie op bij het Public Breastfeeding Awareness Project.

Heb jij nog andere tips? Schrijf ze hieronder in de comments!

Categorieën
opvoedstijlen ouder zijn

Baby’s horen niet te huilen

Volg dit blog ook op Bloglovin

Huilt jouw kind wel eens? Wist je dat het consultatiebureau vindt dat een kind wel een uur per dag mag huilen? Ik vind van niet! Als een kind huilt, dan is er iets. Als je kunt, moet je daar iets aan doen. Als het niet kan, dan kun je op zijn minst dichtbij zijn en troost bieden.

Dat ik niet de enige ben die daar zo over denkt, werd mij laatst op Facebook weer bevestigt. Daar kwam ik het bericht ‘Waarom Afrikaanse kinderen niet huilen’  (Engels) tegen.

Gedachtegang

In het artikel staat dat in Afrika de gedachtegang anders is dan hier. De norm in westerse landen is dat baby’s huilen, terwijl in Afrika de gedachtegang dat baby’s NIET huilen heerst. Dat zorgt ervoor dat we hier in Nederland aan het kind twijfelen als er gehuild wordt: het is een huilbaby. In Afrika zoeken ouders het direct bij zichzelf: aan welke behoefte heb ik niet voldaan? En zo denk ik daar ook over.

Ook hoe vaak en hoe veel een kind (borst)voeding nodig heeft wordt hier vaak onderschat:

  • Ja, als het warm is komt je kindje elk half uur voor een kleine voeding.
  • Nee, dat is niet raar.
  • Ja, dat is helemaal normaal.
  • Ja, ze doen het ook wel eens als het niet warm is.
  • Ja, ook midden in de winkel.
  • Nee, dat is niet chique.
  • Ja, dan loop je in het openbaar te voeden.
  • Ja, ze doen het ook wel eens elk half uur ’s nachts.
  • Ja, dat is allemaal loeizwaar om vol te houden.

Maar: ja, dat hoort bij ouder worden. En ja: daarom is samen slapen zo heerlijk, dan hoef je niet elk half uur je bed uit…

Laten huilen: OK, maar nooit alleen

Sommige dingen kun je niet oplossen door te voeden, verschonen of in slaap wiegen. Als je kindje pijn heeft bijvoorbeeld, dan kun je daar soms niets aan doen. Onze mini huilde ook wel eens, maar nooit in zijn eentje en nooit lang. Er was altijd één van ons die de mini vasthield en troostte met huidcontact zolang hij huilde. We hopen dat hij daardoor de boodschap kreeg: we kunnen je niet helpen, maar we zijn wel bij je.

Natuurlijk huilen ze wel eens

En soms, kan het gewoon niet anders dan even je kindje te laten huilen. Bijvoorbeeld als een broertje of zusje ook aandacht nodig heeft. Of als je in de auto zit en er gewoon echt even niets anders mee kan doen dan laten huilen tot je veilig thuis bent.

Maar het gaat om de gedachtegang. Dit moet de uitzondering zijn, niet de regel. Het is OK, dat je baby huilt, maar niet ‘normaal’, niet iets om te negeren.

Echte huilbaby

Ik ontken ook niet dat er echt huilbaby’s zijn. Soms is het niet te achterhalen waarom een baby nou precies huilt. Soms kom je daar na een paar jaar, of heel veel jaar alsnog achter, maar soms ook nooit. Toch denk ik niet dat dit ‘normaal’ is. Er is echt een reden dat de baby huilt: wat het ook is, hoe frustrerend het ook is dat je de reden niet kunt vinden.

Ik weet ook dat het omgaan met een baby die huilt heel moeilijk is en ik heb alle respect voor ouders die hier doorheen moeten gaan. Als het voor jezelf echt nodig is om de deur achter je huilende baby dicht te trekken: doen. Maar misschien kun je in plaats daarvan ook oppas regelen die het volhoudt om je baby toch huidcontact te geven ondanks het huilen? Of helpen gehoorbeschermers (en speentjes)?

Hoeveel huilt jouw kind? Vind jij dat normaal? Hoe lossen jullie dat op? Discussie welkom!