Categorieën
Geen categorie

Het leven – Authentiek Ouder publiceert voortaan elke vrijdag

Lieve lezers,

Authentiek Ouder publiceert voorlopig nog maar 1 keer per week, op vrijdag. Ik doe dit omdat er belangrijke dingen in mijn leven zijn, die ook tijd kosten. Met een traan in mijn oog en een steek in mijn hart verminder ik mijn frequentie. Ik blijf schrijven, maar niet zo vaak als eerst. Ik hoop dat jullie blijven lezen.

Categorieën
Geen categorie

Half jaar oud! Feestje!

En dan is het zover! We zijn al een half jaar oud! Vandaar vandaag iets heel anders. We nodigen je uit om te vertellen waar jij nou graag meer van wilt horen!

Categorieën
authentiek eten Geen categorie review

Pyamapapjes: het babysnoep dat Bambix heet

Pyamapapjes zijn natuurlijk gewoon baby-snoep. Op zich is er niets mis met een beetje snoepen, als je dan maar weet dat het in die categorie thuishoort. Wij hebben veel papjes geprobeerd en de Nutricia Pyamapapje-Biscuit is onze favoriet. Dat is niet voor niets, daar zit namelijk ook het meeste suiker in.

Categorieën
Geen categorie ouder zijn praktisch

Tanden poetsen zonder strijd – 3 tips

Tanden poetsen is één van die dingen die moeten. Je kunt je kind helemaal geen suiker en zeer weinig zetmeel geven, maar zelfs dan is het slim om toch tandenpoetsen aan te leren. Nu zijn er mini’s (en de mijne is daar één van) die weinig plezier hebben in tandenpoetsen. Hier zijn onze 3 beste tips om het gezelliger te houden.

Categorieën
Geen categorie

Voornemens voor het nieuwe jaar

Dit is het laatste blogje voor dit jaar. In het komende jaar staan er weer zo’n 150 in de planning. Het was leuk om al mijn gedachten met jullie te delen. Er zijn veel dingen gebeurd. Maar nu is ook de tijd om vooruit te kijken.

Mijn voornemens voor het komende jaar hebben te maken met de website, maar ook met opvoeden. Ik deel er graag 3 met jullie.

Categorieën
Geen categorie

Geboorteverhaal – Marianne

Nou is het niet leuk meer!

Het begin

Maar toch. Toen het begon om half acht schrok ik best wel van de hoeveelheid vruchtwater. Alle cursussen zeiden: verwacht niet zoals in de film een hele plas water, dat hoeft niet, maar dat was het dus wel. Het was super dat ik even op bed kon plassen en dat toen gelijk het hoofdje indaalde. Dat gaf mij een beter gevoel over de bevalling.

De verloskundige liet ons een poosje alleen, omdat het zo goed ging. Ik vond dat heel geruststellend: er was immers gezegd dat dat gedaan werd als iedereen het idee had dat de weeën goed opgevangen werden en we het zelf konden..

Middendeel

De verloskundige kwam na een aantal uur terug. Alle controles vond ik erg prettig gaan. De timing was steeds goed. Het allerprettigst vond ik hoe rustig onze verloskundige was. Ik heb daar erg op geleund, het maakte mij ook een stuk rustiger en daardoor was het makkelijker om mijn zwangerschapsyoga ook in te zetten en niet in paniek te raken.

Toen de verloskundige eenmaal bleef, had ik echt het idee dat ik nergens meer aan hoefde te denken, behalve mezelf. Het opvangen van de ontsluitingsweeën ging naar mijn mening echt helemaal super. Tussendoor had ik wat afleiding in de vorm van één van mijn beste vriendinnen en toen dat te veel werd, had iedereen dat supergoed in de gaten. De rust, de stilte en de aanmoediging dat alles zo goed ging was allemaal heel belangrijk voor mij om het hoofd koel te houden.

Het einde?

Bij de persweeën werd het voor mij vervelender, want toen begon de pijn die ik vreesde. Fijn dat ik nog even zelf mocht plassen; een katheter leek me heel onprettig. Het werd  beter toen ik mee mocht persen. De begeleiding daar was ook erg fijn. Het mee-ademen gaf mij een goed focuspunt en een mooi voorbeeld. (Heel knap van de verloskundige, want we hebben vast een heel andere longinhoud.) Ik moest zelf erg over de schaamte van poepen waar anderen bij zijn heen. Dat ze me bleef aanmoedigen was erg fijn.

De complicatie

Het volgende dat ik me herinner is de aankomst van de kraamzorg. De verloskundige zag direct dat zij me erg afleidde en heeft haar heel diplomatiek ergens anders heen gestuurd.  (Ik kon er niets aan doen, ze stonk naar hond en roofdier; ik hoop dat ik niet te vervelend tegen haar was.)

Daarna kon ik weer een beetje terug komen bij de bevalling. Erg tof ook dat we de baarkruk een kans gegeven hebben. Het werkte uiteindelijk voor mij niet zo erg goed. Ik was blij dat we het in een andere houding ook nog een kans hebben gegeven.

Toch vond ik het ook heel fijn dat de verloskundige, bij weinig vordering van de geboorte, snel en kordaat de beslissing maakte naar het ziekenhuis te gaan. Hoe ze dat bracht vond ik knap, want ik werd er helemaal niet nerveuzer van dan ik was. Ze stelde me ook erg gerust door onmiddellijk te zeggen: “Ik neem jou en je partner mee in de auto.”

Naar het ziekenhuis

Van het ziekenhuis binnengaan weet ik verder niet heel veel meer, maar de rit was heftig: elke bobbel een nieuwe enorme perswee, die natuurlijk niet mocht. Dat de verloskundige de hele tijd aanwijzingen bleef geven, gaf een heel rustig en continu gevoel.

Ook het mee blijven ademen in het ziekenhuis maakte het voor mij makkelijker. Alle aanwijzingen voor het persen hadden we in alle rust doorgenomen. Dat maakte het makkelijk voor me om de verloskundige van het ziekenhuis te vertrouwen en met haar mee te werken.

Het was heerlijk dat mijn verloskundige die van het ziekenhuis vertelde dat mijn geschreeuw en gedrag wel heel veel erger was geworden na het oxytocine infuus en dat ze me de rest van de tijd heel beheerst had gevonden en dat dit wel erg ver ging.

Achteraf gezien heb ik natuurlijk ook geluk gehad dat we in het ziekenhuis iemand troffen die mij nog pijnstilling mocht geven. Dat werkte echt super om het randje van de extra oxytocine eraf te halen, nadat ik zei: “Nu is het echt niet leuk meer, is er dan niets tegen de pijn?” Ik bedoelde eigenlijk paracetamol, maar de remifentanyl was ook heel fijn.

Pijn

Het voor mij ergste stuk was het wegzuchten van die persweeën in het ziekenhuis. Het was heel belangrijk dat ik me aan alle adem van mijn bevalpartners kon vastklampen. Mijn vriendin deed dappere pogingen om mee te ademen. Mijn partner gaf het sneller op, maar deed enorm zijn best met washandjes.

Ik heb vast een hoop herrie gemaakt, maar dat was de enige manier om zo min mogelijk mee te gaan met de persdrang. Heel fijn dat iedereen snel meewerkte aan het ‘niet aanraken beleid’ en niets zeggen over hoofdjes, kindjes, baby’s… Ik kreeg daar allerlei angst visioenen van, omdat ik de verantwoordelijkheid voor zo’n ukkepukje helemaal niet aandurfde op dat moment. En dat hielp niet.

De geboorte

Gelukkig waren alle andere mensen vooral druk met focussen op wat er goed ging en de ‘wat een kracht’ enzovoorts opmerkingen gaven me veel vertrouwen in mijn lijf. Hoewel ik het zelf op dat moment niet zo verwonderlijk vond. Grappig dat perineum-massage uiteindelijk zo fijn was. Dat had ik van tevoren niet verwacht.

Het laatste restje kracht voor het echte persen, die laatste paar grote, kwamen vooral van de angst voor een keizersnede die ik bijna van je gezicht kon lezen. Toen kwam voor mij het punt: ok, of verschrikkelijke pijn nu voor een kwartier, of tien weken gezeur na een keizersnede. En toen was ik eindelijk alle schaamte en pijn voorbij en ging het dus ook supersnel.

Fijn dat mijn mini gelijk op de buik kon. Dat gaf even een stootje lekkere hormonen voor mij en maakte de nageboorte (wat snel! en wat een opluchting toen die weg was) en de hechtingen draaglijker. Ook daar was het gejammer vooral bedoeld om iets anders te doen te hebben dan mijn spieren aanspannen.

Al met al gun ik iedereen zo’n ervaring, want het was overheersend positief. Heel pijnlijk en ellendig, maar niet op een negatieve manier. Trots voel ik me niet echt, maar wel heel tevreden met de bevalling.

3 jaar later werd mij gevraagd om mijn geboorteverhaal voor het project Mooie Bevallingen.  Ik heb dat toen herschreven onder de titel ‘Voldaan na mijn oerbevalling‘. 

Wil jij ook je geboorteverhaal delen? Neem dan contact op met redactie@authentiekouder.nl of met verhalen@mooiebevallingen.nl

Categorieën
Geen categorie

Even tussendoor

Volg dit blog ook op Bloglovin

Een klein berichtje tussendoor. Er zijn nu nog meer mogelijkheden om Authentiek Ouder te volgen.

Categorieën
authentiek eten Geen categorie gezond eten

Gezond eten (met kinderen)

Gezond eten is belangrijk. Dat weten we, maar lekker eten is wel heel lekker. Het wordt ons en onze kinderen niet gemakkelijk gemaakt om én lekker én gezond te eten. Bij bewust opvoeden hoort bewust omgaan met eten. We wegen alle belangen af en proberen zo gezond als we kunnen te eten.

Koken met kinderen

Een deel van gezond eten is dat we onze mini veel betrekken bij het koken. Onze mini vindt dat leuk, ik vind dat leuk en het is stiekem heel educatief. Bovendien is het erg grappig als hij in een verhaal over taart bakken direct ziet dat het bijzonder is dat er geen boter voor de taart op het plaatje staat. Ik wil mijn kind leren wat er wél lekker is, ondanks dat het gezond is.

Verder zijn er recepten waarin we laten zien wat je mini al zelf kan; helpen in de keuken of in de winkel.

Koken voor kinderen

Ik zei het al eerder: voor mij horen alcohol en zout niet bij kinder-eten. Ik ben er ook van overtuigd dat het voor iedereen gezond is om minder zout te eten en geen alcohol te drinken. De recepten die ik plaats zijn smaakvol met zo min mogelijk zout. Ze zijn, zoals ze er staan, in principe geschikt voor baby’s vanaf 6 maanden (of alle andere baby’s die zelfstandig kunnen zitten en eten naar hun mond brengen). Pas aan waar je wilt, doe of laat wat bij jou past!

Wij hebben zelf volgens de Rapley-methode direct stukjes eten aangeboden. Maar we hebben ook wel wat dingen gepureerd met een lepeltje gegeven, omdat onze mini nog zoveel honger had. De recepten die zich erg goed leenden voor pureren staan op de site als ‘stamppot’, maar je kunt de onderdelen ook los aanbieden.

Ik ben géén diëtist. Ik geef geen advies over hoe je gezond moet eten. Onze recepten passen wel in een gezond, gevarieerd dieet. Maak je je zorgen over hoe jij of je kind eet? Neem dan contact op met een professional!

Bewust

We eten vlees en suiker. Maar we gaan met beiden wel bewust om. We eten ook bewust vaak géén vlees, en we denken altijd na over alternatieven zonder suiker. We geven altijd een tip om het gerecht vegetarisch te maken, ook al eten wij het met vlees of vis. De recepten op Authentiek Ouder zijn afwisselend handig of leuk om met mini’s te eten of samen met je mini te maken.

Goed in je vel

Ik geloof zelf ook dat gezond eten helpt om goed in je vel te zitten, en dat helpt weer om authentiek te leven. Gezond eten is geen vervanging van medicijnen of artsen, maar ik denk wel dat gezond eten je lijf altijd kan ondersteunen om het beste uit jezelf te halen.

Categorieën
Geen categorie

Hoera!

Het kriebelt al een poosje: de drang om uit te leggen waarom we keuzes maken en hoe wij opvoeden. Maar ook om te schrijven over mijn ontdekkingstocht door de wereld van yoga, mindfulness, mijn eigen hoofd en de wereld van gezond eten.

We zijn er achter de schermen al een half jaar mee bezig, maar nu is het zover: de eerste blogpost van Authentiek Ouder!

Wat kun je verwachten?

Er zijn drie grote thema’s die je op dit blog terug vindt: Ouder Zijn, Ouder Worden en Authentiek Eten. Elke week zijn er nieuwe posts voor elk onderwerp. En natuurlijk kun je ons volgen via Facebook of de nieuwsbrief!

Ben je een ouder of beroepsopvoeder?

Elke maandag hebben we het over het wel en wee van opvoeden en kinderen. Het is vooral leuk voor (jonge) ouders, maar ook voor alle anderen die bewust bezig zijn met opvoeden en hun eigen keuzes willen maken. Hier lees je onze meningen, maar er is ruimte voor die van jou! Onze mini is nu 3, maar wordt steeds ouder. Gaandeweg zullen de blogs met hem meegroeien. Gastblogs haken misschien al eerder in op ouders met tieners.

Word je steeds ouder?

Ben je op zoek naar jezelf? Of heb je jezelf juist al gevonden? Wil je authentiek zijn? Heb je meningen? Ook dan is er regelmatig een interessant stuk te lezen! Deze stukken zullen op de woensdagen geplaatst worden. Wil je jouw levensweg delen? Je bent welkom om een gastblog te schrijven!

Eet je graag gezond?

Kom dan inspiratie opdoen! Elke vrijdag is er een recept of een blog over gezond eten. We laten zien hoe je met je mini samen kunt koken en wat je ze te eten kunt geven. Er staan zelfs blogs met eten voor verjaardagsfeestjes gepland!

Zout en alcohol horen voor ons niet bij gezond (kinder)eten. Daarom zijn alle recepten op de site met zo min mogelijk zout en zonder alcohol. (Zoals je ziet vieren we zelfs liever met alcoholvrije bubbels!)

Categorieën
Geen categorie

Hard aan het werk!

Wat leuk dat je langskomt om te kijken!

Op dit moment wordt er achter de schermen hard gewerkt aan het maken van dit blog.

Op 1 augustus 2015 verschijnt hier de eerste post!

Kom je gauw weer kijken?

(Wil je ook meeschrijven? Dat kan! Neem contact op met redactie@authentiekouder.nl)